Ο Σταμάτης Φασουλής από το Α ως το Ω: “Έχω την ψευδαίσθηση ότι παραμένω καλλιτέχνης”

Ευφάνταστος, εμπνευσμένος, δημιουργικός, ιδιοφυής, πολυτάλαντος, χαρισματικός, με ατέρμονες θεατρικές γνώσεις, παιδεία, καλλιέργεια. Αγαπά με πάθος το θέατρο και το έχει αποδείξει χρόνια τώρα με σημαντικές δουλειές. Είναι ο «μαιτρ» των επιτυχιών και ένας από τους πιο σπουδαίους θεατράνθρωπους που διαθέτει η ελληνική σκηνή. Αν υπάρχουν σταρ σήμερα, ένας από αυτούς αδιαμφισβήτητα είναι ο Σταμάτης Φασουλής και μάλιστα με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Είναι σταρ με λάμψη, με αξία, με διαχρονικότητα! Είναι μεγάλος ηθοποιός και σκηνοθέτης και εν συνόλω ένας πραγματικός καλλιτέχνης. Το θέατρο του οφείλει πολλά και εμείς όλοι μια μεγάλη υπόκλιση. Μου παραχώρησε τη συνέντευξη κατά τη διάρκεια της γενικής δοκιμής του «Αγαπητικού της Βοσκοπούλας» του Δημητρίου Κορομηλά, που ανέβηκε με εξαιρετική επιτυχία στο Βασιλικό θέατρο, κι αυτό με τιμά ιδιαίτερα! Είναι μια συνέντευξη από το Α έως το Ω χειμαρρώδης – όπως είναι κι ο ίδιος – γεμάτη από το ιδιότυπο χιούμορ του, τον αυτοσαρκασμό του – ίδιον των ευφυών ανθρώπων και οι απαντήσεις φέρουν την υπογραφή του ενός και μοναδικού Σταμάτη Φασουλή.

ΣχετικάΆρθρα

Αισιοδοξία : Δεν έχω πια. Με επισκέπτεται που και που , όταν δεν μπαίνει το μυαλό σε λειτουργία. Μόλις αρχίσει όμως η παραμικρή λογική σκέψη, παίρνει τα μπογαλάκια της και δρόμο.
Βερισμός: Με ενδιαφέρει και με γοητεύει το θέατρο που δεν έχει – ισμούς. Για να είμαι πιο ειλικρινής, αν μπορεί να είναι κανείς ειλικρινής σε μια συνέντευξη, χρησιμοποιώ όλους τους –ισμούς, αλλά όχι τις μοναδικές αλήθειες, αλλά σαν όργανα της δουλειάς μου….
Γέλιο : Με μέτρο
Δράμα: Η ζωή μας τελευταία…..
Ελεύθερο θέατρο: Είναι το παρελθόν μου, δεν το αφήνω να ξεμυτίζει συχνά. Περιμένω να έρθουν τα χρόνια που θα αποσυρθώ από τη δουλειά για να το αναπολήσω.
Ζέση: Προτιμώ μια έκφραση που είπε ο Μαρινάτος, νομίζω για τα αγάλματα, ότι ναι αυτό το άγαλμα έχει θερμοκρασία.
Ηθοποιία: Προτιμώ εγώ την υποκριτική
Θέατρο: Δεν θέλω να μου λείψει.
Ιδεολογικό πλαίσιο: Η φρασεολογία των φοιτητικών αμφιθεάτρων και κομματικών οργανώσεων μου προκαλούν μεγάλη αμηχανία. Ίσως γιατί έχω την ψευδαίσθηση ότι παραμένω καλλιτέχνης.
Κωμειδύλλιο: Είναι γνήσιο ελληνικό είδος που μετά στην Αμερική ονομάστηκε μιούζικαλ.
Λόγος: Εν αρχή ην ο λόγος . Η εικόνα και όλα τα άλλα είναι ουραγός (για θέατρο μιλάμε).
Μανιέρα: Ενώ τη διαθέτουμε, σε όλους τους άλλους τη μισούμε.
Νεωτερισμοί (σκηνοθετικοί): Κάποτε υπήρχαν ταμπέλες σε καταστήματα, ψιλικατζίδικα, ως επί το πλείστον, που τα βάφτιζαν οι ιδιοκτήτες τους νεωτερισμούς και συνήθως από κάτω ενδύονται και κομβία.
Ξεκαρδιστικό είδος: Το ξεκάρδισμα, παρ’ ότι εμπεριέχει και την καρδιά, δεν το πολυεκτιμώ. Προτιμώ το γέλιο.
Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας: Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός σήμερα, αύριο έχω πρεμιέρα.
Πρόβα: Γνήσιο θέατρο, αλλά λίγο κουτσό, λείπει ο θεατής.
Ρεπερτόριο: Αλλάζει με τον καιρό κι αυτό το ανανεώνει αλλά ανανεώνει κι εμάς. Ανακαλύπτουμε πράγματα να μας αρέσουν που δεν είχαμε καν υποψιαστεί.
Σταμάτης Φασουλής: Ακόμη να τον γνωρίσω αυτόν τον κύριο
Τεχνική: Απαραίτητη αλλά ποτέ αυτοσκοπός…..
Υποκριτική: Προσπαθώ…
Φινάλε: Να έρθει αργά…
Χειμερινά σχέδια: Θα κάνω τρεις σκηνοθεσίες το χειμώνα. Το «Hold your breath» με την Ελένη Ράντου στο Διάνα , την Μαρινέλλα και τον Ζαχαράτο στο Παλλάς, και σε θεατρική διασκευή το έργο του Χωμενίδη η «Νίκη» με τους Κομνηνού, Παπακωσταντίνου, Μάινα, Μπρέμπου, Λογοθέτη στον Ελληνικό Κόσμο.
Ψυχαγωγία: Όταν είναι αγωγή ψυχής ναι, αλλά τελευταία με τη λέξη ψυχαγωγία εννοούμε αναψυκτήριο, δυο γκαζόζες και δύο κασάτα
Ωραία ζωή: Αν υπήρχε το επίθετο καινούρια μπροστά, θα σου έλεγα ότι είναι έργο του Δημήτρη Μπόγρη.