Μάριος Μαριόλος: «Προσπαθώ να είμαι παρών σε κάθε στιγμή»

Ο Μάριος Μαριόλος είναι από εκείνα τα νέα πρόσωπα που έρχονται στο θέατρο και στην τηλεόραση όχι απλώς για να προστεθούν στη νέα γενιά των ηθοποιών, αλλά για να αφήσουν το δικό τους, ξεχωριστό αποτύπωμα. Ευθυτενής, αρρενωπός, γοητευτικός, με μια σκηνική παρουσία που τραβά αβίαστα τα βλέμματα και μια φυσική γοητεία που λειτουργεί σαν μαγνήτης, διαθέτει εκείνη τη σπάνια εξωτερική λάμψη που θα μπορούσε εύκολανα τον οδηγήσει στους δρόμους του κλασικού ζεν πρεμιέ.Κι όμως, ο ίδιος επιλέγει συνειδητά έναν πολύ πιο ενδιαφέροντα δρόμο: δεν θέλει να προστατεύσει την εικόνα του, αλλά να την τσαλακώσει- δεν επιθυμεί να εγκλωβιστεί στην εμφάνιση του, αλλά να την υπερβεί. Θέλει να δοκιμάζεται, να μεταμορφώνεται, να εκπλήσσει και, κυρίως, να αποδεικνύει ότι ένας ηθοποιός κρίνεται τελικά από το εύρος του, από την αλήθεια του και από την ικανότητά του να γίνεται κάθε φορά κάποιος άλλος… Η αναγνωρισιμότητα που απέκτησε μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές ‘’ Η Γη της ελιάς’’ και ‘’Ταμπού’’ αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα στην πορεία του, όμως ο Μάριος Μαριόλος δεν είναι ένας καλλιτέχνης που αρκείται στη δημοσιότητα. Πίσω από την εικόνα του του τηλεοπτικού ηθοποιού υπάρχει ένας πολυτάλαντος performer, ένας άνθρωπος που αγαπά βαθιά την τέχνη και έχει φροντίσει να καλλιεργήσει πολλές και διαφορετικές πλευρές της. Χορεύει, τραγουδά, παίζει πιάνο, σαξόφωνο, ακορντεόν, ακόμη και λύρα, κουβαλώντας μαζί του και κάτι από τη μουσική ψυχή της Κρήτης, καθώς κατάγεται από το Ρέθυμνο. Αυτή η πολυμορφία είναι ένα από τα μεγαλύτερα εφόδια του: δεν αντιμετωπίζει την υποκριτική ως μία στενή, μονοδιάστατη τέχνη, αλλά ως έναν ολοκληρωμένο κόσμο ήχων ρυθμών, σωμάτων, συναισθημάτων και μεταμορφώσεων. Η αγάπη του για το musical είναι βαθιά και ουσιαστική και δεν περιορίζεται σε μία απλή επιθυμία. Έχει ήδη καταθέσει το ταλέντο του σε μεγάλες και απαιτητικές παραγωγές, όπως τα ‘’Mamma Mia’’, ‘’Matilda’’ και ‘’Hairspray’’, έργα που απαιτούν από τον ηθοποιό όχι μόνο υποκριτική επάρκεια, αλλά και μουσικότητα, κινησιολογική ακρίβεια, ρυθμό, τραγουδιστική ικανότητα και σκηνική αντοχή. Διαθέτει αυτό το καλλιτεχνικό οπλοστάσιο, και το σημαντικότερο, είναι ότι μοιάζει να το αντιμετωπίζει με σεμνότητα και όχι με έπαρση. Δεν έχει ανάγκη να διακηρύξει τις δυνατότητές του- τις αφήνει να μιλήσουν μέσα από τη δουλειά του. Κι αν η εξωτερική του εμφάνιση θα μπορούσε να τον κατατάξει εύκολα στους γοητευτικούς πρωταγωνιστές που καλούνται να ενσαρκώσουν τον αψεγάδιαστο άνδρα, εκείνος επιλέγει να απομακρυνθεί από την ασφαλή αυτή περιοχή. Δεν αγαπά τους ρόλους του ζεν πρεμιέ ως αυτοσκοπό . Αντιθέτως, θέλει να τσαλακώνει την εικόνα του, να αυτοσαρκάζεται, να γελάμε τον εαυτό του και να ανακαλύπτει μέσα από την κωμωδία πλευρές που η συμβατική του εικόνα ίσως δεν θα επέτρεπε ποτέ να φανερωθούν. Το χιούμορ είναι ένα από τα όπλα του και ο αυτοσαρκασμός του αποκαλύπτει μια προσωπικότητα απαλλαγμένη από τη σοβαροφάνεια και την ανάγκη της διαρκούς αυτοεπιβεβαίωσης. Προτιμά τους κωμικούς ρόλους, όμως δεν κλείνει την πόρτα στο δράμα. Αντιθέτως, το αναζητά γιατί γνωρίζει πως η πραγματική πρόοδος ενός ηθοποιού αρχίζει όταν αποφασίζει να κολυμπήσει σε βαθιά νερά. Και ο Μάριος Μαριόλος θέλει ακριβώς αυτό: βαθιά νερά. Θέλει να δοκιμαστεί στο δράμα, να αναμετρηθεί με δύσκολους χαρακτήρες, με πιο σκοτεινές ψυχικές διαδρομές, με ρόλους που θα απαιτήσουν από εκείνον να αφήσει στην άκρη την εξωτερική του γοητεία και να αναζητήσει την εσωτερική αλήθεια του προσώπου που θα υποδυθεί. Αυτή η επιθυμία για εξέλιξη είναι ίσως ένα από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του! Δεν θεωρεί ότι έφτασε κάπου, θεωρεί ότι τώρα ξεκινά. Και αυτή η στάση, σε έναν νέο καλλιτέχνη , είναι ανεκτίμητη. Φέτος, πρωταγωνιστώντας στη σειρά του ΣκάΙ ‘’Αντώνιος και Κλεοπάτρα’’, συνεχίζει να διευρύνει το καλλιτεχνικό του πεδίο, ενώ στο θέατρο συμπρωταγωνιστεί στην κωμωδία του Αντώνη Καλομοιράκη ‘’Αλήθεια σου λέω ψέματα’’ σε κείμενο και σκηνοθεσία του ίδιου στο θέατρο Άλφα. Ο Μάριος μιλά με τα καλύτερα λόγια για τον Αντώνη Καλομοιράκη, όχι μόνο ως δημιουργό και σκηνοθέτη, αλλά και ως άνθρωπο. Γιατί η συνεργασία στο θέατρο δεν είναι μόνο μία επαγγελματική συνύπαρξη: είναι μία σχέση εμπιστοσύνης, επικοινωνίας και αλληλοσεβασμού. Και ο τρόπος με τον οποίο αναφέρεται στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεται φανερώνει πολλά και για τον ίδιο. Εκτός, όμως, από το νέο γοητευτικό πρωταγωνιστή, υπάρχει ένας άνθρωπος με βαθιές προσωπικές αναφορές και ισχυρό συναισθηματικό πυρήνα. Οι μεγάλες του αγάπες και η μεγάλη του έγνοια είναι οι γονείς του. Η οικογένεια, οι αρχές, οι αξίες και οι άνθρωποι που τον μεγάλωσαν αποτελούν για εκείνον σταθερές ρίζες. Η πίστη του στο Θεό μαρτυρεί, επίσης, έναν άνθρωπο μεγαλωμένο με εσωτερική πυξίδα που του υπενθυμίζει ότι η επιτυχία δεν έχει αξία όταν δεν συνοδεύεται από ήθος. Και ίσως ακριβώς για αυτό η σεμνότητα του Μάριου Μαριόλου έχει ιδιαίτερη σημασία . Σε μία εποχή όπου η εικόνα μπορεί εύκολα να προηγηθεί της ουσίας, εκείνος μοιάζει να επιμένει στην ουσία. Δεν επενδύει μόνο στο παρουσιαστικό του, ούτε στην αναγνωρισιμότητα που του προσφέρει η τηλεόραση. Επενδύει στη δουλειά, στην εκπαίδευση, στην εμπειρία, στην αναζήτηση και στην εξέλιξη. Ξέρει ότι το επάγγελμα του ηθοποιού είναι ένας μαραθώνιος και όχι ένας αγώνας ταχύτητας. Ο έρωτας, άλλωστε, αποτελεί για τον ίδιο ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ζωής και αυτή η πίστη του στη δύναμη του έρωτα μοιάζει να συνομιλεί με την ίδια του τη σχέση με την τέχνη: με πάθος, με ζήλο, επιθυμία και την ανάγκη να δίνεται ολοκληρωτικά σε αυτό που αγαπά. Γιατί ο ίδιος θεωρεί τον ζήλο απαραίτητο για να πραγματοποιήσει κάποιος αυτό που θέλει. Και είναι αυτή ακριβώς η εσωτερική φλόγα που χρειάζεται ένας νέος ηθοποιός για να προχωρήσει, να επιμείνει, να αντέξει τις δυσκολίες και να διεκδικήσει τη θέση του μέσα σε έναν απαιτητικό καλλιτεχνικό χώρο… Από τον Μάριο Μαριόλο περιμένουμε πολλά- όχι επειδή η εποχή χρειάζεται απλώς νέα πρόσωπα, αλλά επειδή εκείνος δείχνει να διαθέτει τις προϋποθέσεις για να γίνει ένας ηθοποιός με πραγματικό εύρος. Ένας καλλιτέχνης που δεν φοβάται να λερώσει την άψογη εικόνα του, να γελάσει με τον εαυτό του, να αφήσει στην άκρη τον ζεν πρεμιέ, να τραγουδήσει, να χορέψει, να παίξει μουσική, να υπηρετήσει την κωμωδία, αλλά και να αναζητήσει το δύσκολο μονοπάτι του δράματος. Ένας νέος ηθοποιός που θέλει να κατακτήσει όχι μόνο τη σκηνή αλλά τον ίδιο του τον εαυτό. Και αυτό είναι τελικά το πιο γοητευτικό του χαρακτηριστικό: ότι πίσω από τον όμορφο, ευθυτενή και αρρενωπό άνδρα που μαγνητίζει τα βλέμματα, κρύβεται ένας νέος καλλιτέχνης με ανήσυχο πνεύμα, ευαισθησία, χιούμορ, μουσική παιδεία, οικογενειακές αξίες και μία ακατάπαυστη ανάγκη να προχωρήσει… Ο Μάριος Μαριόλος δεν μοιάζει να θέλει απλώς να γίνει γνωστός. Θέλει να γίνει καλύτερος. Και αυτή η διαφορά είναι που μπορεί να μετατρέψει ένα πολλά υποσχόμενο νέο πρόσωπο σε έναν ηθοποιό με ουσιαστική καλλιτεχνική διαδρομή.

ΣχετικάΆρθρα

Αλήθεια σου λέω ψέματα:
Μια κωμωδία παρεξηγήσεων και καταστάσεων, του Αντώνη Καλομοιράκη, που θα έχει πολύ γέλιο και πιστεύουμε ότι ο κόσμος θα περάσει πάρα πολύ καλά!

Βιώματα:
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Ρέθυμνο και στα 18 μου έφυγα για την Αθήνα για να σπουδάσω. Οπότε, έχω μεγαλώσει στην επαρχία, με τα βιώματα και τη νοοτροπία της. Ευτυχώς, όμως, ερχόμενος στην Αθήνα άνοιξαν οι ορίζοντές μου, γνώρισα διαφορετικούς ανθρώπους και καταστάσεις και αυτό με άλλαξε αρκετά.

Γονείς:
Οι μεγάλες μου αγάπες, η έγνοια μου, η αγωνία μου, το άγχος μου, το στρες μου, ειδικά επειδή είμαι μακριά τους…

Δράμα ή κωμωδία:
Και τα δύο. Η κωμωδία μου βγαίνει πιο εύκολα λόγω χαρακτήρα. Το δράμα, όμως, το βρίσκω πιο ενδιαφέρον, γιατί με βάζει να κολυμπήσω σε νερά που είναι πιο δύσβατα για μένα.

Έρωτας:
Ένα από τα πιο σημαντικά και μεγάλα κεφάλαια της ζωής μου! Η εξέλιξή μου, η χαρά μου, η ζεστασιά μου, το σπίτι μου.

Ζήλος:
Απαραίτητος. Αν θέλω κάτι πραγματικά, θα το κυνηγήσω μέχρι εκεί που μπορώ.

Ηθοποιός:
Μεγάλο πράγμα. Κάτι που δεν μπορώ να το κρίνω εγώ και να πω ότι είμαι. Αυτό το κρίνουν και το λένε οι άλλοι. Εγώ θα πω «εν δυνάμει ηθοποιός».

Θέατρο:
Μεγάλο κεφάλαιο της καριέρας μου αυτά τα δέκα χρόνια, κυρίως μέσα από το μιούζικαλ. Μεγάλη μου αγάπη, τελείως διαφορετικό από την τηλεόραση. Άλλη ενέργεια, άλλο πάθος. Είναι κάτι που αγαπώ πάρα πολύ!

Ιδέα:
Η αρχή των πάντων. Μπορεί να σου έρθει εκεί που δεν το περιμένεις και, αν την πιστέψεις και τη δουλέψεις, να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο φανταζόσουν.

Καλομοιράκης Αντώνης:
Μια πολύ δυνατή και σημαντική συνεργασία για μένα. Έχουμε κοινό τρόπο σκέψης, κοινές ιδέες και, κυρίως, κοινό χιούμορ, κάτι πολύ σημαντικό για την κωμωδία που κάνουμε. Περνάω υπέροχα μαζί του. Είναι φοβερός και ως ηθοποιός και ως σκηνοθέτης, έχει απόλυτη κατανόηση και με βοηθάει πολύ. Είναι πραγματικά χαρά μου που συνεργάζομαι μαζί του φέτος.

Λάθη:
Πολλά. Και ευτυχώς έχω κάνει πάρα πολλά, γιατί αν δεν κάνεις λάθη, μένεις στάσιμος και δεν εξελίσσεσαι. Οπότε, ευχαριστώ τον Θεό που έχω κάνει πολλά και έχω μάθει μέσα από αυτά.

Μετριοπαθής:
Όσον αφορά την άποψη που έχω για τον εαυτό μου ως ηθοποιός, θα μπορούσα να πω ‘’ναι’’. Στη δουλειά μου, όμως, πάντα προσπαθώ να είμαι όσο καλύτερος γίνεται. Θέλω να πλησιάζω όσο μπορώ το τέλειο, πρώτα ως συνεργάτης και μετά ως ηθοποιός.

Νοήμων:
Θέλω να πιστεύω πως ναι. Αν και όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω πόσα πράγματα δεν ξέρω

Ξένοι ή Έλληνες συγγραφείς:
Υπάρχουν σπουδαίοι ξένοι συγγραφείς με μεγάλα έργα, που όλοι γνωρίζουμε και θαυμάζουμε και που είναι πόθος για κάθε ηθοποιό να τα παίξει. Υπάρχουν, όμως, και κάποια διαμαντάκια Ελλήνων συγγραφέων που, για μένα, δεν τα έχει γράψει κανένας ξένος.

Όνειρα καλλιτεχνικά:
Δεν έχω μεγάλα όνειρα. Κοιτάω περισσότερο το τώρα και προσπαθώ να είμαι παρών σε κάθε στιγμή. Κάποια στιγμή, αν το φέρει έτσι η καριέρα μου, θα ήθελα πολύ να παίξω στο Θέατρο Ερωφίλη στο Ρέθυμνο. Είναι κάτι που θα είχε ιδιαίτερη σημασία για μένα.

Παράσταση:
Κάθε παράσταση είναι διαφορετική. Άλλοι άνθρωποι, άλλος ρόλος, άλλη ενέργεια. Αυτό που αγαπώ περισσότερο είναι ότι τίποτα δεν επαναλαμβάνεται ακριβώς το ίδιο. Κάθε βράδυ κάτι αλλάζει και αυτό είναι που κρατάει το θέατρο ζωντανό.

Ρόλοι:
Κωμικοί, ξεκάθαρα. Μου αρέσει να σπάω, να τσαλακώνω και να «μουτζουρώνω» τον εαυτό μου. Νιώθω πολύ περίεργα όταν πρέπει να παίξω τον ωραίο, τον μοιραίο ή τον ζεν πρεμιέ. Οπότε, ναι, κωμικοί ρόλοι.

Σχέσεις:
Σημαντικό κομμάτι στη ζωή κάθε ανθρώπου. Εγώ, ευτυχώς, έχω πολλές και ουσιαστικές σχέσεις, πολλούς ανθρώπους που αγαπάω και με αγαπούν και πολλούς καλούς φίλους, που για να τους μετρήσω χρειάζομαι και τα δάχτυλα των ποδιών! Οπότε νιώθω πολύ τυχερός σε αυτό το κομμάτι.

Ταυτότητα (καλλιτεχνική):
All around. Μου αρέσει να δοκιμάζομαι σε διαφορετικά πράγματα και να μην βάζω τον εαυτό μου σε ένα συγκεκριμένο κουτάκι. Θέατρο, τηλεόραση, μιούζικαλ, κωμωδία, δράμα. Θέλω να μπορώ να κινούμαι ανάμεσα σε όλα αυτά και κάθε φορά να ανακαλύπτω κάτι διαφορετικό.

Υπερπτήσεις:
Να πετάω. Με τόσα πήγαινε-έλα Κύπρο–Ελλάδα, θα μου έδινε τη δυνατότητα να φτάνω γρήγορα στους ανθρώπους που αγαπώ.

Τηλεοπτική φετινή εμφάνιση:
«Αντώνιος και Κλεοπάτρα», στο ρόλο του Αντώνιου. Ένας ρόλος που μου δίνει την ευκαιρία να δείξω μια διαφορετική πλευρά μου τηλεοπτικά και να δοκιμαστώ σε πράγματα που δεν είχα κάνει μέχρι σήμερα. Είναι μια δουλειά που χαίρομαι πολύ και περνάω υπέροχα.

Χιούμορ:
Θέλω να πιστεύω ότι έχω. Είναι μεγάλο κομμάτι του χαρακτήρα μου και της καθημερινότητάς μου. Μου αρέσει να κάνω τους άλλους να γελούν, αλλά ακόμα περισσότερο να αυτοσαρκάζομαι. Αν δεν μπορείς να γελάσεις πρώτα με τον εαυτό σου, χάνεις τη μισή διασκέδαση…

Ψέμα:
Σπάνια. Προσπαθώ να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ, αν και μικρά ψέματα όλοι έχουμε πει, είτε για να αποφύγουμε μια κατάσταση είτε για να προστατεύσουμε κάποιον. Όποιος πει ότι δεν έχει πει ποτέ ψέματα, μάλλον μόλις είπε ένα.

Ωραίες συνεργασίες:
Αυτά τα δέκα χρόνια, ευτυχώς, είχα πολλές συνεργασίες και οι περισσότερες ήταν πολύ καλές. Έχω συνεργαστεί με σπουδαίους ανθρώπους που θαυμάζω και πολλές φορές χάζευα την υποκριτική τους δεινότητα όταν ανέβαιναν στη σκηνή. Πλέον, έχοντας περάσει περισσότερο και στην τηλεόραση, μπορώ να πω ακριβώς το ίδιο και για τους ανθρώπους που έχω συναντήσει εκεί.