ΤΩΡΑ |
Η περιοχή Llanos de Moxos με έκταση 126.100 τετραγ. χλμ ανακυρήχθηκε από τη WWF ως ο μεγαλύτερος υδροβιότοπος στη γη. Βρίσκεται στη Βολιβία, χώρα της Ν. Αμερικής που δεν βρέχεται από τη θάλασσα, καθώς συνορεύει δυτικά με το Περού και τη Χιλή (οροσειρά των Άνδεων), νότια με την Αργεντινή και την Παραγουάη και βορ/ανατολικά με τη Βραζιλία. Καταλαμβάνει την νοτιοδυτική «γωνία» της Λεκάνης του Αμαζονίου και διασχίζεται από πολυάριθμους ποταμούς που κατεβαίνουν από τις Άνδεις.
Το χαμηλό υψόμετρο, οι τροπικές βροχές και το λιώσιμο των πάγων που φουσκώνει τους ποταμούς, πλημμυρίζουν τη μισή περιοχή με τα λίγα δέντρα και το πλούσιο χορτάρι κάθε χρόνο. Η περίοδος των βροχών διαρκεί από Δεκέμβριο μέχρι Μάιο και το ύψος του νερού που πέφτει φτάνει τα 2 μέτρα.
Είναι το σπίτι μεγάλης ποικιλίας ειδών (131 είδη θηλαστικών, 568 πουλιών, 102 ερπετών, 62 αμφιβίων, 625 ψαριών και τουλάχιστον 1000 είδη φυτών), κάποια από τα οποία κινδυνεύουν με εξαφάνιση (όπως ο παπαγάλος με το μπλε λαιμό).
Ανάμεσα στο 1100 και το 1450 π.Χ. κατοικούνταν από προ-κολομβιανούς λαούς που είχαν κατασκευάσει ένα εκτεταμένο αρδευτικό σύστημα που κάλυπτε τη μισή σχεδόν σαβάνα, ανάλογης μηχανικής επιδεξιότητας με τους Αιγύπτιους των Πυραμίδων. Οι Ευρωπαίοι έφτασαν μόλις το 17ο αιώνα με κάποιες ιεραποστολές Ιησουιτών.
Για τη σύγχρονη Βολιβία αποτελεί σημαντική αγροτική περιοχή με εκτεταμένα αγροκτήματα που έχουν περιορίσει την παλαιότερη έκταση του οικοσυστήματος.
Σχόλια για αυτό το άρθρο