“Σταματήστε τη γη. Θέλω να κατέβω!” ήταν μια από τις πιο διάσημες ατάκες της. Η Μαφάλντα, το εξάχρονο κοριτσάκι με την παιδική αφέλεια και τις φοβερές ερωτήσεις, δεν υπάρχει πια. Ο δημιουργός της, ο Quino, στα 88 του χρόνια, μάζεψε τα πενάκια του, την πήρε μαζί του και έφυγαν για το μεγάλο μακρινό ταξίδι…
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1964, η Μαφάλντα έκανε την πρώτη εμφάνισή της στο χαρτί. Ηταν στη σελίδα τoυ αργεντίνικoυ περιοδικού Primera Plana. Το κόμικ παρουσίαζε ένα εξάχρονο κοριτσάκι, στρουμπουλό, με φουσκωτά μάγουλα και τεράστιο στόμα. Εμοιαζε με την “Μικρή Λουλού”, αλλά η Μαφάλντα είχε φουντωτά μαλλιά, με μια κορδέλα στην κορυφή, πανέξυπνα μάτια και ένα μυαλό που δεν ήταν καθόλου παιδικό. Οι φαινομενικά αθώες ερωτήσεις της, οι εύστοχες παρατηρήσεις της και ο τρόπος που έβλεπε τον κόσμο, την έκαναν αμέσως αγαπητή και ο δημιουργός του κόμικ, ο Κίνο, απέκτησε σε σύντομο διάστημα φανατικούς αναγνώστες.
Ενα χρόνο αργότερα, το κόμικ μετακομίζει στην εφημερίδα El Mundo και οι παρέα της Μαφάλντα μεγαλώνει. Εκτός από τους γονείς της, προστίθενται καινούργιοι χαρακτήρες, κυρίως αγόρια, οι φίλοι της Μανολίτο, Φελίπε και Μιγκελίτο. Η Σουσανίτα είναι φίλη της που θέλει να παντρευτεί ένα πλούσιο άντρα. Ο Γκίγιε ή Νάντο είναι ο μικρός της αδελφός. Εμφανίζεται ακόμα και η Ελευθερία που είναι κοντούλα και συμβολίζει την πολιτική κατάσταση.Κι ενώ, όταν το έβλεπε κάποιος, νόμιζε πως ήταν ένα ακόμα παιδικό κόμικ, όταν διάβαζε τους διαλόγους καταλάβαινε πως κάτι άλλο συνέβαινε. Γιατί η Μαφάλντα δεν ήταν σαν όλα τα κορίτσια της ηλικίας της. Οι ερωτήσεις και οι απορίες, οι παρατηρήσεις της, αν και φαινομενικά αφελείς, άγγιζαν πολύ σοβαρά και απαγορευμένα για την εποχή θέματα. Θέλοντας να κατανοήσει τον κόσμο των μεγάλων, η μικρή Μαφάλντα ερχόταν αντιμέτωπη με το ψέμα και την υποκρισία τους. Πάλευε λοιπόν με πάθος όχι μόνο να μείνει μακριά από όλα αυτά αλλά και να τα σχολιάσει με χιούμορ.
“Στην Αργεντινή, από τη γενιά μου και μετά, όλοι μαθαίναμε ανάγνωση διαβάζοντας την Μαφάλντα” δήλωσε ο καρτουνίστας Ρικάρντο Σίρι ή Liniers, όπως υπογράφει τα έργα του. Αυτή η δήλωση δείχνει ποιες ηλικίες την διάβαζαν. Από 9 έως 99 ετών! Στα μικρά κορίτσια έγινε πρότυπο, αφού πολλά από αυτά ντύνονταν και μιλούσαν σαν Μαφάλντες! Αλλά εκεί που η μικρή ηρωίδα ήταν άπαιχτη, ήταν στα πολιτικά σχόλια. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Κίνο ζούσε στη Λατινική Αμερική, εκεί που τα στρατιωτικά πραξικοπήματα ακολουθούσαν το ένα μετά το άλλο. Πολλές φορές ο δημιουργός απειλήθηκε για τα σχόλια του, κάποια στιγμή το στρατιωτικό καθεστώς έκλεισε την εφημερίδα που δημοσίευε τα κόμικς και ο Κίνο εξαφανίστηκε 6 μήνες για να γλιτώσει. Ομως η μεγάλη επιτυχία του, δεν επέτρεψε στους εχθρούς του να τον βλάψουν.
Η Μαφάλντα μεταφράστηκε σε 27 γλώσσες και όλος ο κόσμος γνώρισε το μικρό κορίτσι με το μεγαλίστικα ερωτήματα. Η δημοτικότητά της εκτοξεύτηκε στα ύψη. Το πρώτο άλμπουμ με τις ιστορίες της εξαντλήθηκε σε πέντε ημέρες. Ο τρόπος που αντιμετώπιζε τα μεγάλα θέματα και γεγονότα της εποχής, της δεκαετίας 1960-1970, από το Ψυχρό Πόλεμο και το Βιετνάμ, μέχρι την πείνα και την αδικία είναι έτσι και αλλιώς τα διαχρονικά προβλήματα των μεγάλων, στα οποία προσπαθεί να δώσει απαντήσεις. Ενας τρόπος να αντιδράσει και να δείξει ότι δεν δέχεται όλη αυτή την κατάσταση, είναι όταν προσπαθεί να βρει τρόπους να αποφύγει να φάει τη σούπα που φτιάχνει συνέχεια η μητέρα της.
Στις 25 Ιουνίου 1973, ο Κίνο, δημοσίευσε το τελευταίο επεισόδιο της σειράς. Η Μαφάλντα τον είχε κάνει διάσημο, του έφερε χρήματα αλλά φαίνεται ότι είχε κλείσει τον κύκλο της. Τιμημένος στη χώρα του και σε όλο τον κόσμο, άρχισε να σχεδιάζει υπέροχα μονοσέλιδα που δεν είχαν διαλόγους αλλά περιέγραφαν χωρίς λόγια αυτά που ήθελε να πει ή μάλλον να δείξει. Στο κέντρο του Μπουένος Αϊρες υπάρχει ένα άγαλμα της Μαφάλντα, που κάθεται σε ένα παγκάκι. Από προχτές που αναγγέλθηκε ο θάνατος του δημιουργού, γέμισε αποχαιρετιστήρια γράμματα και μπουκέτα με λουλούδια. Αντίο Κίνο, αντίο Μαφάλντα. Μακάρι, εκεί που πήγατε να βρήκατε απαντήσεις στις ερωτήσεις σας. Γιατί εδώ στο σκληρό μας κόσμο, τίποτα δεν έχει αλλάξει και κανείς δεν απαντάει στις ερωτήσεις των παιδιών…
ΤΩΡΑ |
Σχόλια για αυτό το άρθρο