ΤΩΡΑ |
Με μάγεψαν οι σκέψεις του Νίκου Ορφανού στη συνέντευξη που μου παραχώρησε, με ταξίδεψαν , θαρρείς και διάβαζα ένα καλογραμμένο λογοτεχνικό κείμενο, του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και εύσημα! Γνώριζα ότι είναι ένας ταλαντούχος ηθοποιός, με πολλά όνειρα και θέληση να κάνει το καλύτερο για το λειτούργημα του, γνώριζα ότι είναι σεμνός, διακριτικός, ευγενικός, χαμηλών τόνων, αλλά δεν γνώριζα ότι είναι ένα βαθιά σκεπτόμενο άτομο με άψογη χρήση της ελληνικής γλώσσας, ορθή κρίση και ουσιαστικές απόψεις, ”θέλω” και ”πιστεύω”. Ανέλαβε τα ηνία της καλλιτεχνικής διεύθυνσης του ΔηΠεΘε Ρούμελης με επιτυχία- και η πορεία του προμηνύεται ευοίωνη- και παρ’ όλα αυτά παραμένει επί της γης, χωρίς έπαρση και ύφος σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους του… Άλλωστε , διαθέτει και σοβαρή μόρφωση: είναι απόφοιτος του τμήματος Φιλοσοφίας- Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και της δραματικής σχολής Τέχνης” Κάρολος Κουν”. Ξεχωρίζει για την παιδεία του, την καλλιέργεια του και είναι υπόδειγμα οικογενειάρχη. Έχει κάνει πολλές επιτυχίες ως ηθοποιός, αλλά τώρα όλη του η προσοχή, το μέλημα του και ο στόχος του είναι στην καλλιτεχνική ανάπτυξη και εξέλιξη του ΔηΠεθε Ρούμελης. Εκεί, παραμένει προσηλωμένος. Και αυτό αποδεικνύει ότι θέλει να κάνει έργο αφού διαθέτει τόσα προσόντα και προτερήματα ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης. Για να δει το αθηναϊκό κοινό ένα δείγμα της δουλειάς τους , μετέφερε το φετινό έργο που ανέβασαν στη Λαμία, τον ”Κατά φαντασίαν ασθενή” του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη, τον οποίον ερμηνεύει ο έξοχος Θανάσης Τσαλταμπάσης ! Θα παίζεται στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου κάθε Δευτέρα και Τρίτη μέχρι την 1η Μαρτίου. Μπράβο, Νίκο Ορφανέ, συνέχισε το έργο σου με τα ιδεώδη για τα οποία ξεχωρίζεις και στο τέλος η επιμονή σου και οι κόποι σου θα ανταμειφθούν… Ο πολυσχιδής, ταλαντούχος και γλωσσοπλάστης, Νίκος Ορφανός, από το Α ως το Ω!
Αυτοσεβασμός: Σημαίνει να δίνεις πρώτος σεβασμό στους άλλους. Και κατόπιν να τον δικαιούσαι αντίστοιχα.
Βιώματα: Λαϊκή γειτονιά του Πειραιά, μοναχικά παιδικά χρόνια, δυσαρμονία με τους γονείς μου, αίσθημα ασφυξίας και μια δραματική σχολή-οξυγόνο που μου άνοιξε έναν κόσμο στον οποίο έκτοτε ανήκω: της Τέχνης του θεάτρου και της αποδοχής.
Γνώση: Ο λόγος της ύπαρξής μου. Διαβάζω για να μαθαίνω: άρα υπάρχω.
ΔηΠεΘε Ρούμελης: Η πρώτη μου επαγγελματική δουλειά, ένας οργανισμός με ιστορία που αγαπώ με όλο μου το ’’είναι’’.
Εμπιστοσύνη: Το συστατικό της καλής συνεργασίας. Το προσόν του καλού μάνατζερ. Το δομικό υλικό της ευτυχισμένης σχέσης.
Ζέση: Το ασταμάτητο πάθος για δημιουργία, η συνεχής έγνοια να είσαι ακέραιος και ειλικρινής, η συνεχής υπενθύμιση να είσαι άνθρωπος με τρυφερότητα και ευαισθησία.
Ηθοποιός: Ένας παραγνωρισμένος δημιουργός. Ένας αφηγητής, ένας εξερευνητής των ανθρωπίνων ορίων, ένας γενναίος, που τολμά να πάσχει ενώπιον μας.
Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου: Ένα θέατρο στολίδι σε μια αγαπημένη Αθηναϊκή γειτονιά, που πριν πολλά χρόνια, υπήρξε ένα διάστημα και γειτονιά μου.
Ιατρικό εμβόλιο κορωνοϊού: Εισιτήριο ζωής, μια υπόκλιση στην επιστήμη, ένα άλμα της ιατρικής τεχνολογίας και της ανθρωπότητας.
Καλλιτεχνικά σχέδια: Η αθηναϊκή πρεμιέρα του’’ Κατά Φαντασίαν Ασθενή’’ μας, ο σχεδιασμός του Φεστιβάλ για σολίστες και πρωταγωνιστές το Μάρτιο, η καλοκαιρινή μας περιοδεία, το θεατρικό μας εργαστήρι, η αναμόρφωση της 2ης σκηνής μας, η αναβάθμιση του εξοπλισμού του δημοτικού μας θεάτρου στη Λαμία, αλλά πάνω από όλα υπέροχες παραστάσεις με στόχο την εμψύχωση και τη χαρά.
Λόγος: Η αρχή του πολιτισμού. Και ο χειρισμός του, το δυσκολότερο στοίχημα για έναν ηθοποιό.
Μολιέρος: Ο σημαντικότερος δραματουργός της ηπειρωτικής Ευρώπης. Μια προσωπικότητα υπερευαίσθητη, που πάλεψε σε καιρούς σκληρούς για την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης. Άνοιξε λεωφόρους. Το ευρωπαϊκό θέατρο είναι παιδί του.
Νέα γενιά ηθοποιών: Εξαιρετική κινησιολογία και τεχνική, έλλειψη ικανότητας χειρισμού του λόγου. Όχι συχνά βέβαια, να μην ισοπεδώνουμε. Αλλά ταυτόχρονα και μια ελπίδα καθαρότητας και ανανέωσης. Πιο μορφωμένοι, πιο εξωστρεφείς από εμάς, πιο απενοχοποιημένοι στις επαγγελματικές τους επιλογές. Ευχή και κατάρα τους δίνω να μην ανέχονται πράγματα που τους προσβάλλουν ούτε για την Τέχνη ούτε για κανέναν.
Ξένοι ή Έλληνες συγγραφείς: Έλληνες, αλλά είναι λίγοι. Οπότε ξένοι και κυρίως Βρετανοί. Είναι απίθανοι, παρά την πληθώρα προσφοράς έργων από τους Αμερικάνους. Εμείς έχουμε δρόμο ακόμη. Χρειαζόμαστε σχολή δραματουργικής γραφής και κίνητρα προς συγγραφείς. Κάτι κινείται πάντως.
Ο κατά φαντασία ασθενής: Νομίζω, λίγο πολύ όλοι μας… Με το παραμικρό σύμπτωμα μας ζώνουν τα φίδια. Για αυτό και ο Ασθενής μας, μέσα στη φαντασία του, αποφορτίζει το “βαρύ” της “ιατρίλας” που μας έχει πλακώσει, ελέω πανδημίας, εδώ και δύο χρόνια. Γιατί, και οι γιατροί άνθρωποι είναι, με τα καλά και τα άσχημα όλων μας.
Πολιτικοί: Η αναγκαία συνθήκη για τη δημοκρατία. Η απαξίωση τους είναι επικίνδυνη. Για αυτό να προσέχουμε ποιους επιλέγουμε και αντί να τους βρίζουμε να κοιτάμε τα δικά μας λάθη πρώτα. Οι πολιτικοί αντανακλούν και την ποιότητα των ψηφοφόρων τους. Απολύτως!
Ρόλοι: Κάθε πρόσωπο που αφηγείται μια όμορφη ιστορία. Κλασικό ή σύγχρονο δεν έχει σημασία. Δεν έχω απωθημένα, είμαι γεμάτος από όμορφες συνεργασίες. Αυτές μετρούν για εμένα και όχι οι Άμλετ και οι Οιδίποδες.
Στόχοι: Να είμαι υγιής, να δημιουργήσω ένα Δη.Πε.Θε. πρότυπο εργασιακού περιβάλλοντος! Αν το πετύχω, που ήδη το έχω κατακτήσει σημαντικά, τότε οι παραστάσεις μας που θα δείτε θα σας μαγέψουν.
Τιμιότητα: Εκ των ουκ άνευ της ανθρωπιάς. Η θεμέλια λίθος του χαρακτήρα.
Υποχρέωση: Η συνθήκη που σε προσανατολίζει στην καθημερινότητα. Πάει μαζί με την υπευθυνότητα. Προηγείται των δικαιωμάτων. Πρώτα προσφέρεις και μετά δικαιούσαι. Αγαπώ τις υποχρεώσεις και την ευθύνη. Με απελευθερώνουν κάνοντας με καλύτερο άνθρωπο.
Φαντασιόπληκτος: Ευτυχώς δεν είμαι, κάνω τη δουλειά μου και πηγαίνω σπίτι μου χωρίς πολλά πολλά και χωρίς να το κάνω θέμα.
Χρόνος: Ο γιος μου που μεγαλώνει και αλλάζει συνεχώς. Το αγαπημένο μου αναλογικό ρολόι στο χέρι και ο δείκτης του των δευτερολέπτων που δεν ξεκουράζεται ποτέ. Αυτό που περνάει τζάμπα, όταν ασχολούμαστε με τα κοινωνικά δίκτυα. Εν τέλει, αυτό που ποτέ δεν είναι αρκετό.
Ψυχισμός: Αυτό που αν δε διαφυλάξουμε υγιές θα καταστραφούμε.
Ωραία ζωή: Η ήρεμη. Με ομορφιά, αγάπη, προσφορά, κάθε τι θετικό. Να κάνεις πράγματα που σε γεμίζουν, με ουσία. Ντρέπομαι που θα το πω, αλλά έχω μια ωραία ζωή και ευγνωμονώ το Θεό και το σύμπαν κάθε μέρα. Και εύχομαι να έχουν και όσο περισσότεροι άνθρωποι γίνεται.
Σχόλια για αυτό το άρθρο