Ο Πέρης Μιχαηλίδης από το Α ως το Ω: “Η ηθοποιία είναι δύσκολος και ψυχοφθόρος δρόμος όταν δεν συναντάς φωτισμένους συνοδοιπόρους”

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για αυτό και το βλέμμα του έχει κάτι μυστηριώδες και αινιγματικό. Τελείωσε τη σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια φοίτησε στην Ακαδημία δραματικής τέχνης της Ρώμης και παρακολούθησε σεμινάρια με την ομάδα Γκροτόφσκι. Ο πολυπράγμων Πέρης Μιχαηλίδης – εκτός από ηθοποιός είναι και σκηνοθέτης και μάλιστα από τους πολύ καλούς και ικανότατους- ανήκει και αυτός στην κατηγορία των ανθρώπων του θεάτρου που το θεωρούν λειτούργημά, ιερό χώρο και τους ενδιαφέρει μόνο να δουλεύουν με αυταπάρνηση, σοβαρότητα και αφοσίωση σε αυτό. Έχει παίξει και έχει σκηνοθετήσει μερικά από τα πιο σημαντικά έργα του παγκόσμιου και ελληνικού δραματολογίου και έχει συνεργαστεί με το Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος για μεγάλο χρονικό διάστημα, το Εθνικό, με πολλά από τα ΔηΠεΘε και παράλληλα με ιδιωτικά θέατρα. Οι τηλεοπτικές σειρές στις οποίες εμφανίστηκε αλλά και οι κινηματογραφικές ταινίες, ήταν αξιόλογες και οι σκηνοθέτες τους καταξιωμένοι. Πρόσφατα, πήρε μέρος στα σίριαλ τα ”Καλύτερά μας χρόνια” και σε ένα χαρακτηριστικό ρόλο στις ” Άγριες μέλισσες”. Η ανιδιοτελής και παθιασμένη αγάπη του για το θέατρο έχει αποδειχτεί παντοιοτρόπως, αλλά χαράχτηκε έντονα κατά την περίοδο που ήταν διευθυντής του Beton 7 για δέκα χρόνια περίπου, όπου εκεί δημιούργησε έναν πολιτιστικό πυρήνα που θα τον θυμόμαστε για πάντα, γιατί προσέφερε πολλά στον πολιτισμό. Τη φετινή καλοκαιρινή σεζόν συνεργάζεται με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε ένα αριστουργηματικό έργο” Το ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα” του Ευγένιου Ο’ Νιλ, το οποίο σκηνοθέτησε ο άξιος Θανάσης Σαράντος. Ενσαρκώνει ένα δύσκολο και απαιτητικό ρόλο τον Τζέιμς Τάιρον, τον πατέρα της οικογένειας Τάιρον, και κατόρθωσε να τον αποδώσει πιστά και με αλήθεια , χάρις στην εμπειρία του και την υποκριτική του δεξιότητα! Έχει τέτοια πειθώ η υπόδυση του που έγινε ένα με αυτό το ρόλο, δηλαδή τον αλκοολικό πατέρα, από τον οποίο ξεκινάει η καταστροφή όλης της οικογένειας. Η φιλαργυρία του είναι αυτή που εξοντώνει έναν-έναν τους ήρωες του έργου, την ίδια του την οικογένειά, ψυχικά και σωματικά, από την σύζυγό του μέχρι τα δύο του παιδιά… Ο ίδιος ενδιαφέρεται για τα χρήματα και μόνο και πώς θα τα αυξήσει, αδιαφορώντας για την υγεία και την ψυχολογία των δικών του ανθρώπων. Πολλά μπράβο, Πέρη Μιχαηλίδη, γιατί τέτοιους ηθοποιούς χρειάζεται το θέατρο για να προοδεύσει! Και ξεχωριστούς, τόσο για την ερμηνεία τους όσο και για το ήθος τους! Ο εργάτης της τέχνης του Πέρης Μιχαηλίδης, από το Α ως το Ω!

ΣχετικάΆρθρα

Αυλαία: Πάντα με συγκινεί η αυλαία στο θέατρο και στο θέατρο Αυλαία έχω παίξει το ’83 ‘’Τα Χάρτινα λουλούδια’’ του Ίγκον Βολφ και το ‘15 το ‘’Μπετόν’’ του Τόμας Μπερνχαρντ.

Beton7: Ο εναλλακτικός πολυχώρος στο Βοτανικό που έκανε πράξη το όνειρο για ένα θέατρο ‘’εκτός των τειχών’’ κι έδωσε τη δυνατότητα- για δέκα περίπου χρόνια – σε πολλές θεατρικές ομάδες και σε μένα προσωπικά να παρουσιάσουμε πρωτοποριακά έργα, αλλά και γενικότερα να γίνουν εικαστικές εκθέσεις, συναυλίες, κινηματογραφικές προβολές και παράλληλα να εκπέμπει διαδικτυακά ραδιοφωνικός σταθμός που λειτουργεί ακόμη και τώρα. Ένα όνειρο και μια πρόταση πάνω στην τέχνη που έσβησε με την οικονομική κρίση.

Γενική δοκιμή: Η παραμονή της μεγάλης γιορτής

Δραματική Σχολή: Το εργαστήρι των ονείρων για το θέατρο που πάντα θα με συγκινεί και θα δίνομαι ολόψυχα σε όλα αυτά τα παιδιά που τολμούν να ακολουθήσουν το όνειρό τους.

Ευγένιος Ο’Νιλ- Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα: Ένα κορυφαίο έργο του 20^ου αιώνα η διαθήκη του Ο’Νιλ από το οποίο εμπνεύστηκαν οι Τένεσι Ουίλιαμς, Εντουαρτ Άλμπι, Άρθουρ Μίλερ και Ντειβιντ Μάμετ .

Ζωή: Καλοκαίρι κι η ζωή περνά

Ηθοποιία: Ένας δύσκολος ψυχοφθόρος δρόμος όταν δεν συναντάς φωτισμένους συνοδοιπόρους .

Θανάσης Σαράντος: Ο επίμονος σκηνοθέτης

Ιατρικό εμβόλιο κορωνοϊού: Απαραίτητο και βλέπουμε..

Κ.Θ.Β.Ε: Το θέατρο της καρδιάς μου.. Καθώς επιστρέφω μέσα στα χρόνια διαπιστώνω να υπάρχει η ίδια αφοσίωση κι αυταπάρνηση στην τέχνη του θεάτρου από τους ηθοποιούς, τεχνικούς, διοικητικούς κι ήταν μεγάλη συγκίνηση για μένα ο τρόπος που με αγκάλιασαν κι αυτή τη φορά και τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

Λογομαχία: Η απόλυτη ματαιότητα

Μανιέρα: Δεν βλέπω το λόγο να μην εκτιμώ βαθιά τους ηθοποιούς με σωστή μανιέρα .

Νους: ‘’Έχε το νου σου’’… κι είναι αυτό που παρακάμπτουμε πολλές φορές με δυσάρεστες συνέπειες .

Ξένο ή ελληνικό ρεπερτόριο: Όλα είναι θέατρο

Ομοψυχία: Δύσκολα επιτυγχάνεται

Προσηνής: Σπανίζει αυτή η συμπεριφορά κι όταν τη συναντώ αναρωτιέμαι αν είναι αλήθεια.

Ρόλοι: Ψυχοσωματικές διαδρομές και καταδύσεις στο υποσυνείδητο

Συμπόνια: Με συγκινεί όταν είναι αληθινή