ΤΩΡΑ |
Τι καινούργιο να γράψω για τον σημαντικό και μεγάλο ηθοποιό Άγγελο Αντωνόπουλο που να μην είναι γνωστό. Για το πόσο σπουδαίος ηθοποιός είναι; Για την προσφορά του στο θέατρο; Για τις υπέροχες παραστάσεις του; Θα ήθελα, όμως, αυτήν την φορά να σταθώ στην παράσταση που ανέβασε στο θέατρο ΑΛΜΑ και παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη και να σας προτρέψω να πάτε να τον δείτε. Πρόκειται για το έργο του Φούριο Μπορντόν ‘’ Τα τελευταία φεγγάρια’’. Θα απολαύσετε μία παράσταση που έχει το άρωμα του καλού θεάτρου και ένα μοναδικό ρεσιτάλ ερμηνείας από τον ίδιο, γιατί βρίσκεται στον κολοφώνα της καλλιτεχνικής του ωριμότητας και δημιουργίας! Μαζί του έξοχοι στους ρόλους τους, η έμπειρη Βάνα Πεφάνη και ο ραγδαία ανερχόμενος φέρελπις νέος ηθοποιός Στέλιος Ψαρουδάκης. Είναι μία από τις must see παραστάσεις της φετινής σεζόν.
Θαυμάστε τον Άγγελο Αντωνόπουλο από το Α ως το Ω σε μία συνέντευξη από καρδιάς.
Άγγελος Αντωνόπουλος: Αυτόν τον κύριο προσπαθώ πολλά χρόνια να τον γνωρίσω. Μου διαφεύγει συνεχώς. Οπότε έχω πετύχει μια ένταση που πολύ την χαίρομαι…
Βιώματα :Ερωτικά μόνο…
Γαλήνη: Δεν την επιδιώκω πάντα. Αισθάνομαι ότι μου στερεί τις εντάσεις και για εμένα οι εντάσεις είναι το ζητούμενο, τόσο στη δουλειά όσο και στη ζωή, με τα ένα σωρό πράγματα που περιέχει αυτή η άτιμη ζωή!
Δημιουργία: Πολλές φορές έχω μια κρίση – έστω και ηθική κρίση – που δεν είμαι όσο μάχιμος θα ήθελα να είμαι. Όμως , ευτυχώς , βρίσκομαι σε αυτή τη δουλειά που είναι δημιουργική και αποτελεί ένα ανάχωμα, που σου δίνει κάθε μέρα την εντύπωση ότι είσαι μάχιμος.
Ευχή: Να έχουμε την υγεία μας, τίποτε άλλο.
Ζωή : Είναι πολύ γοητευτική ακριβώς επειδή είναι καθημερινά απροσδόκητη.
Ηθοποιός: Αγωνιακό άτομο, εφόσον ξέρει γιατί το επέλεξε.
Θέατρο: Αρχέγονη ιστορία για τον άνθρωπο, για τις φιλοδοξίες του, για τα μεγάλα προβλήματα, όλο μαζί γεμάτο γοητεία.
Ιδεώδη: Αυτό βρίσκεται μέσα στις επιδιώξεις μας. Δεν πάει να πει ότι το συναντάμε κιόλας.
Κείμενα: Υπάρχει μια σχέση με αυτά από τότε που με κατέκλυζαν οι υποθετικοί λόγοι και οι προθέσεις. Με αυτά τα στοιχεία οδοιπορώ ογδόντα ολόκληρα χρόνια.
Λύπη: Αυτή τη βρήκαμε να μας συντροφεύει από την κούνια μας. Μας έχει δοθεί από τον θηλασμό ακόμα. Μαζί με τον ενθουσιασμό.
Μανιέρα: Πάρα πολύ κακό στοιχείο, από το οποίο προσπαθώ να γλιτώσω μία ολόκληρη ζωή.
Νέα γενιά ηθοποιών: Εξαιρετικά πλάσματα, με γεμίζουν αισιοδοξία, ειδικά αυτά που από τους δασκάλους τους ακόμα είναι διαποτισμένα με τις ιδεολογίες που μας καθορίζουν.
Ξένοι συγγραφείς: Έχουμε μεγαλώσει με μεγάλους ξένους συγγραφείς χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτό το στοιχείο των μεγάλων συγγραφέων δεν το βρήκαμε και ΕΔΩ στη χώρα που γεννηθήκαμε. Τα συγκριτικά στοιχεία είναι υπέρ των Ελλήνων: βλέπεις μεγάλους συγγραφείς και είναι μεγάλοι γιατί ξέρουν αρχαία τραγωδία. Το είδαμε αυτό και στην Αναγέννηση , οι συγγραφείς της Ευρώπης ξεκίνησαν όλοι με το να μιμούνται τους αρχαίους Έλληνες.
Ομοψυχία: Ένα αίτημα που μας διακαίει εμάς τους Έλληνες γιατί την στερούμεθα τώρα πολύ.
Παράσταση: Πάντα έχει την διαδικασία της συνύπαρξης και πάντα η συνύπαρξη – ειδικά για το θέατρο – έχει τη συναλλαγή με την έννοια όχι του αγοραίου , αλλά με την έννοια αυτών των ερωτικών κραδασμών που ζούμε όλα αυτά τα χρόνια.
Ρόλοι: Είναι μεγάλη επιτυχία, εάν ξεχωρίσουμε την έννοια του ρόλου από το δρώμενο της ζωής μας , από εκείνο το άλλο στοιχείο που είναι ένα καθορισμένο αιτούμενο από αυτό που έχουμε στα χέρια μας και που λέγεται κείμενο.
Σκηνοθετικοί πειραματισμοί: Έχω κάνει σκηνοθετικές εργασίες, που όμως η έννοια του πειράματος , όσες φορές το άφησα να λειτουργήσει ήταν δημιουργικό και λειτούργησε κυρίως για τους ηθοποιούς που ήθελα τόσο πολύ να επηρεάσω. Εδώ, όμως ,επιβάλλεται η έννοια της ισορροπίας, γιατί το πείραμα πρέπει να υπάρχει μέσα από τον δεδομένο συγγραφέα και τις αξιώσεις του.
Τα τελευταία φεγγάρια: Είναι ένα μεγάλο έργο με μία ενδοσκόπηση ζωής, που μερικοί μου λένε ότι είναι γραμμένο για εμένα , για την προσωπικότητα μου, για την ηλικία μου και για την εμπειρία μου. Εδώ εγώ ενίσταμαι διότι, ευτυχώς, και το έργο και ο ρόλος έχουν στοιχεία που δεν με άφησαν ποτέ να έχω εφησυχασμό. Πετάγομαι τη νύχτα για κάτι που σκέφτηκα , κάτι που θα πάει τον ρόλο παραπέρα από εκεί που τον άφησα την προηγούμενη μέρα. Αυτό είναι μία ιερή μανία που λέγεται ψώνιο.
Υστεροφημία: Αποφεύγω να την σκέφτομαι.
Φούριο Μπορντόν: Είναι μεγάλος συγγραφέας. Κάνει κατάδυση στην ψυχή του ανθρώπου, ένα στοιχείο που μας κάνει να ακολουθούμε σε αυτές τις καταδύσεις και να αισθανόμαστε και να δημιουργούμε την λαγνεία της προσέγγισης.
Χρόνος: Αδυσώπητος. Ως νέος δε με είχε απασχολήσει ποτέ. Είχα βάλει τη σκούφια μου στραβά και σφύριζα. Τώρα ο χρόνος κάθε μέρα με κάνει να γίνομαι φιλόσοφος.
Ψυχοφθόρος: Ψυχοφθόρος αλλά και ανανεωτής είναι ο έρωτας.
Ωραίο τέλος: Αυτό υπάρχει στις γραφές της εκκλησίας. Ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και με καλήν απολογίαν. Έτσι δεν είναι; Τι άλλο να θέλει κανείς….
Σχόλια για αυτό το άρθρο