3o Scratch Festival 2016 @Cartel: με μία ψήφο διαφορά ο νικητής ανάμεσα σε “Υοlo” και “Who the fuck is Alice?”

Από την/τον Βασίλης Νάτσιος | 21 Ιουνίου 2016

d33dea7092c35dd6f090ccfcd7ae370d_XL

Το 3o Scratch Festival στον Τεχνοχώρο Cartel ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία και όσοι είμαστε εκεί στον τελικό, είχαμε την ευκαιρία να δούμε 20 λεπτά από τέσσερις παραστάσεις νέων καλλιτεχνών και ομάδων και μετά ψηφίσαμε για την καλύτερη. Ο νικητής κέρδισε τη δυνατότητα να παρουσιάσει 12 ολοκληρωμένες παραστάσεις στο Cartel τη νέα σεζόν. Η ψηφοφορία ήταν ένα πραγματικό ντέρμπι, όλες οι ομάδες ήταν πολύ κοντά βαθμολογικά, με αποτέλεσμα η πρώτη από τη δεύτερη να έχει μόνο μία ψήφο διαφορά.

1

 

Oι παραστάσεις που είδαμε στον τελικό (με σειρά εμφάνισης):

-Κάν’ το σαν τον πρόσφυγα live show” από την ομάδα SuperMarket

Η νεοσύστατη ομάδα SuperMarket συντάχθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015, από τελειόφοιτους του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Τα μέλη της, τα οποία προέρχονται από τις κατευθύνσεις Σκηνοθεσίας, Υποκριτικής, Σκηνογραφίας και Ενδυματολογίας, συμπράττουν και δημιουργούν την πρώτη τους οργανωμένη δουλειά, το“Κάν’ το σαν τον Πρόσφυγα live show”.

2

Βασισμένο στον Κύκλο με την κιμωλία του Bertolt Brecht,  το Κάν’ το σαν τον Πρόσφυγα είναι ένα νέο ζωντανό show εικονικής πραγματικότητας. Κάθε  εβδομάδα, μέσω του show, δίνεται η δυνατότητα σε έναν/μία πρόσφυγα, να παίξει και να κερδίσει το έπαθλο της σωτηρίας του, δηλαδή τον απεγκλωβισμό του από τα σύνορα καθώς και την ασφαλή του μετακίνηση προς την ενωμένη Ευρώπη. Ο παίκτης- πρόσφυγας καλείται να ολοκληρώσει επιτυχώς μία σειρά εκρηκτικών δοκιμασιών, υποδυόμενος παράλληλα ένα γνωστό θεατρικό χαρακτήρα. Εμείς είδαμε την ανατολίτισσα Γκρούσα να διεκδικεί καταφύγιο στη σύγχρονη Ευρώπη, τόσο για την ίδια όσο και για το μωρό που κουβαλά.

3

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Αντωνίου

Σκηνογραφία: Σόνια Σαμαρτζίδου

Ενδυματολογία: Αννέτα Ιμπρισίμη

Μακιγιάζ: Φαίη Δασκαλοπούλου

Χορογραφία και Επιμέλεια Κίνησης: Δέσποινα Γκουγκουλιάνα

Μουσική Σύνθεση και Επιμέλεια: Νάγια Σιούλη

Επιμέλεια αφίσας και Video Editing: Ευάγγελος Δημόπουλος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δέσποινα Τουρλακίδου

Σχεδιασμός Φωτισμών: Νάσια Λάζου

Παίζουν: Εβίτα Αγαΐτση, Ελευθερία Δρακουλίδου, Ερατώ Καραθανάση, Ζωή Μυλωνάκη, Στέλλα Παπαδοπούλου, Σοφία Σασλή

4

5

Who the fuck is Alice? από την ομάδα Νο More Artists

Η ομάδα No more artists παρουσίασε ένα συνδυασμό της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων με τις πολύνεκρες, βομβιστικές επιθέσεις σε Παρίσι και Βρυξέλλες. Τέσσερις άνθρωποι, σε ένα υπόγειο πάρτι, ξεφαντώνουν. Ξαφνικά μια έκρηξη, τους διασκορπίζει νεκρούς τριγύρω. Όταν παρουσιαστεί η ”’Αλίκη”, (ο βομβιστής), όλα μπερδεύονται περισσότερο και αντί να πάρουν απαντήσεις για τον απρόσμενο θάνατό τους, αναρωτιούνται για την αξία της ζωής τους.
41

Όταν η Αλίκη έφτασε, τους είδε όλους μπροστά της. Ένας με ένα πελώριο καπέλο την παρατηρούσε. «Τρελός θα είναι», σκέφτηκε. Μια κόκκινη βασίλισσα της έριξε μια ματιά με σκληρό βλέμμα. «Θα μου πάρει το κεφάλι», σκέφτηκε. Μια λευκή βασίλισσα της χαμογέλασε. «Τι καλή που είναι», σκέφτηκε.

7
Και ένας που έμοιαζε με Κούνελος κοιτούσε το ρολόι του. «Κούνελος θα είναι», σκέφτηκε. Μετά η Αλίκη άπλωσε το χέρι της για να συστηθεί. Και της το άρπαξαν αυτοί οι περίεργοι. Και δεν το άφηναν μέχρι να τους υποσχεθεί ότι θα τους βοηθήσει να σώσουν τον κόσμο τους.  Έκλαιγαν και την παρακαλούσαν. Η Αλίκη τους λυπήθηκε. Τους αγάπησε αμέσως σχεδόν όλ… Όχι. Τους αγάπησε όλους. Χωρίς σχεδόν. Και ήταν τότε που αποφάσισε η Αλίκη να σώσει τον κόσμο. «Δύσκολη απόφαση αυτή, Αλίκη! Θα κάνει μεγάλο Μπαμ. Δεν έπρεπε να την πάρεις».

6

8

9

10

Σκηνοθεσία: Αλέξης Βιδαλάκης
Κείμενο: Νίκη Μαυροειδή, Μάρω Ρίζου
Ενδυματολογία- Σκηνογραφία: Δημήτρης Κακριδάς
Κατασκευές κοστουμιών: Βάνα Γιαννούλα
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αγιαννήτης
Graphic design: Αριάδνη Μιχαηλάρη
Παίζουν: Βασίλης Γιαννιώσης, Βικτώρια Κολσουζιάν, Νίκη Μαυροειδή, Βίκυ Πεντεδέκα, Μάρω Ρίζου.

11

17

Yolo!: ζεις μόνο μια φορά από την ομάδα Manetuwak

Ο Παναγιώτης Μπρατάκος έχει μια σταθερή ανοδική θεατρική πορεία. Με τη συγγραφή του συγκεκριμένου έργου ασχολείται με μία σίγουρα παρανοϊκή κωμωδία ή μία κωμωδία για τη σίγουρη παράνοια ή κωμωδία μία για την παράνοια σίγουρα ή σίγουρη κωμωδία για μία παράνοια ή… Αυτό που είδαμε πάντως στο Φεστιβάλ, έχει ενδιαφέρον και θα θέλαμε να το δούμε ολοκληρωμένο στη σκηνή. Τι είδαμε περίπου;

19

Μια παρέα εικοσάρηδων φωνάζουν “yolo!” αντιμέτωποι με την ενηλικίωση και με την προσαρμογή σε μια κοινωνία που σίγουρα δεν είχαν φανταστεί τόσο απειλητική για τα εφηβικά τους όνειρα. Μετά από μία αλυσίδα ατυχών γεγονότων και χτυπημένος αλύπητα από τη βουλιμία και μια ολονύχτια διάρροια, ο Χοντρός αποφασίζει να πραγματοποιήσει το παιδικό του όνειρο και να ταξιδέψει στην Ινδία.

15

20

Τρία χρόνια μετά, θα ξαναβρεί τους φίλους του όπως ακριβώς τους άφησε: σε έναν αγώνα δρόμου για να προλάβουν τη ζωή, πριν τους προσπεράσει. Έχοντας αφιερωθεί στις ινδουιστικές τεχνικές αναδρομής στις προηγούμενες ζωές, ο κάποτε-Χοντρός θα προσπαθήσει να βοηθήσει τους φίλους του, οδηγώντας τους σε ένα ταξίδι στο χρόνο και το χώρο, για να διαπιστώσουν από κοντά πως τα μεγάλα λάθη, όπως τα μεγάλα πάθη, δεν είναι ποτέ τυχαία, αλλά σίγουρα είναι πάντα μοιραία. Και πως πίσω από κάθε παραμύθι που αγαπήσαμε κρύβεται μια πραγματικότητα, όπως και πίσω από την πραγματικότητα κρύβεται ένα παραμύθι, που πολλοί αισθάνονται, αλλά λίγοι αποφασίζουν να πιστέψουν.

16

Αλέξανδρος Αχτάρ

18

Παναγιώτης Μπρατάκος

14

13
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Αχτάρ – Παναγιώτης Μπρατάκος
Συγγραφή-δραματουργία: Παναγιώτης Μπρατάκος
Βοηθός Σκηνοθέτη : Εύα Καρνάβα
Μακιγιάζ-κατασκευή Μάσκας- Artwork: Άννα Χαραλάμπους
Μουσική: ‘Αρτεμις Μπρατάκου
Παίζουν: Αλέξανδρος Αχτάρ, Μάριος Μακρόπουλος , Γιώργος Μπένος, Παναγιώτης Μπρατάκος, Άννα Χαραλάμπους

21

23

-Στη γέφυρα από την ομάδα Follow The White Rabbit

Από τη νεοσύστατη ομάδα Follow The White Rabbit -μετρά μόλις δύο μήνες ζωής- είδαμε τρεις χαρακτήρες να εκπροσωπούν ή να χτίζουν μια ολόκληρη κοινωνία πάνω σε μια γέφυρα, η οποία βρίσκεται ενδιάμεσα σε δύο διαφορετικά σημεία και χρησιμεύει στο να περάσεις από το ένα στο άλλο. Αλλά αυτό το πέρασμα, είτε είναι από το ένα μέρος στο άλλο, από μια περίοδο στην άλλη, από τη γη στον ουρανό, από το όνειρο στην πραγματικότητα ή ακόμα από τη ζωή στο θάνατο, είναι ένα πέρασμα επικίνδυνο και αποφασιστικό.

22

Στη γέφυρα κάτω απ’  το πέπλο του παραλόγου, είδαμε να θίγονται πολύ σημαντικά κοινωνικά ζητήματα, γελάσαμε, αλλά και προβληματιστήκαμε. Το κοινό ανταποκρίθηκε πολύ θετικά Στη Γέφυρα, αν και δεν κατάφερε να κερδίσει

40

39

00000
Κείμενο: Γιάννης Σοφικίτης
Σκηνοθεσία: Paul Pierro
Παραγωγή: Horizon Productions
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Θρασυβουλίδη
Φωτογράφηση: Πέτρος Βήττας
Εικονοληψία trailer: Αντώνης Μανδρανής
Μοντάζ trailer: Χρήστος Δρούτσας
Παίζουν: Γιώργος Στεφανουδάκης, Πέτρος Λιόντας, Κωνσταντίνος Μπούρας-Μπαϊμάκος

25

Η ψηφοφορία

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των 20λεπτων για κάθε παράσταση, έγινε η ψηφοφορία -καθένας μας ψήφισε δύο παραστάσεις- και ακολούθησε ζωντανή καταμέτρηση των ψήφων

26

Ο Παναγιώτης Σούλης του Cartel, πήρε το μικρόφωνο και η καταμέτρηση -ντέρμπι άρχισε. Με μόνο μία ψήφο διαφορά, νικητής αναδείχθηκε η ομάδα No more artists με το Who the fuck is Alice?

32

Τελική κατάταξη

  1. Νο more artists -“Who the fuck is Alice?” : 39 ψήφοι
  2. Manetuwak – “Yolo, ζεις μόνο μια φορά“: 38 ψήφοι
  3. SuperMarket – “Κάν’το σαν τον πρόσφυγα live show“: 36 ψήφοι
  4. Follow the white rabbit – “Στη γέφυρα“: 35 ψήφοι

27

Νο more artists, Η νικητήρια ομάδα

33

Δεύτερη θέση για την ομάδα Manetuwak

31

Στην τρίτη θέση η ομάδα SuperMarket

30

Τέταρτη θέση για την ομάδα Follow the white rabbit

35

-Μην με πνίξεις, εγώ σας ψήφισα!! O Παναγιώτης Μπρατάκος αστειεύεται (;)

38

Μanetuwak

28

Νο More Artists

00000000

SuperMarket

24

Κίμωνας Δούσης, Γιάννης Λασπιάς

34

Αλέξανδρος Αχτάρ, Βασίλης Νάτσιος

37

Μanetuwak και Γιάννης Λασπιάς

36

Μanetuwak και Βασίλης Νάτσιος

29

Η ομάδα του Cartel που διοργάνωσε άψογα το 3ο Scratch Festival 2016. Και του χρόνου!

Βασίλης Νάτσιος

Βασίλης Νάτσιος

"Ό,τι βλέπεις είναι αληθινό, ό,τι ακούς μπορεί να μην είναι"

...Γεννήθηκα στα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και μεγάλωσα σε θεατρικές σκηνές και στα τηλεοπτικά πλατό. Από μικρός έκανα παρέα με όλες τις προσωπικότητες του πολιτισμού μας. Μαζί με τους δικούς μου ανθρώπους, με στηρίζουν συνεχώς, κυρίως με το έργο τους. Ωραία ιστορία, έτσι; Κρίμα που δεν είναι αληθινή! Πάντα μου άρεσε αυτή η εκδοχή. Χρειάζεται ένας μύθος να συντηρεί την πραγματικότητα. Οι δικοί μου μύθοι είναι έγχρωμοι, σινεμασκόπ και εξώφυλλο. Και συνεχίζουν να ζουν στο cosmopoliti…

ΣΧΟΛΙΑ

Your email address will not be published. Required fields are marked *