Alain Delon: ένας γοητευτικός και μεγάλος αλήτης

Τυπικός Σκορπιός. Σέξι και αινιγματικός. Ένας γοητευτικός αλήτης, με πρόστυχα χείλη και «βρώμικο» βλέμμα. Ο μεγάλος εραστής του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου που έχει κάψει όλων των ειδών τις  καρδιές. Γυναικών και αντρών…

ΣχετικάΆρθρα

Νίκος Οικονομόπουλος: Ο αδιαμφισβήτητος εμπορικός πρωταθλητής

7 Αυγούστου 2026

Μιλτιάδης Μαρινάκης: Η νέα γενιά που βγαίνει μπροστά

1 Αυγούστου 2026

Σάκης Ρουβάς: Γιατί κάποιοι δεν χρειάζεται να αποδείξουν τίποτα

19 Απριλίου 2026

Ο Alain Delon γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1935, και είχε πολύ δυσάρεστα παιδικά χρόνια. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν πολύ μικρός και μεγάλωσε σε θετή οικογένεια. Σαν παιδί ήταν πολύ ζωηρό και αποβλήθηκε από πολλά σχολεία. Στα 17 του χρόνια μπήκε στο Γαλλικό ναυτικό, έγινε καταδρομέας, υπηρέτησε στην Ινδοκίνα, αλλά τελικά παράτησε το στρατό και αφού δοκίμασε την τύχη του σε διάφορες δουλειές του ποδαριού, κατέληξε σερβιτόρος. Έτσι τον ανακάλυψαν κάποιοι παράγοντες και τον έβαλαν στους καλλιτεχνικούς κύκλους.

Ο σκηνοθέτης Yves Allegret του έδωσε ένα μικρό ρολό στην ταινία “Quand La Femme s’en Mele” το 1957, αλλά το 1958 ήταν που πήρε τον πρώτο του αξιόλογο ρόλο στην ταινία “Christine”. Εκεί γνώρισε την μεγάλη σταρ του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου, Romy Schneider, και με τον τρόπο του την έκανε να τον ερωτευτεί παράφορα. Ήταν αρραβωνιασμένοι πέντε χρόνια.

Alain Delon και Romy Schneider στην ταινία “La piscine”

Σε λίγο ο Delon έπαιζε πρωταγωνιστικούς ρόλους και άφησε το διεθνή στίγμα με ταινίες όπως τις: “Rocco and his Brothers” (1960) του Luchino Visconti με την Κατίνα Παξινού να κάνει την μάνα του. Την ίδια χρονιά έκανε και το “Purple Noon” (1960) του Rene Clement. Τo 1961 με την ταινία «Γυμνοί στον ήλιο» (Plein Soleil), παίζοντας τον Tom Ripley, έναν ψυχικά διαταραγμένο αλλά αγγελικά γοητευτικό εγκληματία, βρήκε την ταυτότητα του σαν ηθοποιός. Όλοι οι μεγάλοι σκηνοθέτες τον ήθελαν πια.

Στα γυρίσματα του “Rocco e i suoi fratelli”. Ο Luchino Visconti του είχε μεγάλη… αδυναμία!

Με την Κατίνα Παξινού στην πρεμιέρα της ταινίας

Ακολούθησε το The Eclipse το 1962 του Michelangelo Antonioni και το Il Gattopardo του Visconti καθώς και το “Melodie en Sous–Sol” (1963) με συμπρωταγωνιστή τον μεγάλο Jean Gabin. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 όμως, η καριέρα του άρχισε να φθίνει κυρίως λόγω της ανάμειξης του ονόματός του σε υποθέσεις πορνείας, απάτης, ακόμα και φόνου, αλλά και λόγω της συμπάθειας που επέδειξε προς ακροδεξιές πολιτικές πεποιθήσεις. Τελικά αθωώθηκε για όλες τις κατηγορίες, όμως το προφίλ του είχε τραυματιστεί σχεδόν ανεπανόρθωτα.

Με την Monica Vitti  στο αριστούργημα του Michelangelo Antonioni, “L‘eclisse” (1962)

O Alain Delon τιμήθηκε το 1995 με τη Χρυσή Άρκτο του Φεστιβάλ Βερολίνου για την συνολική προσφορά του στον Κινηματογράφο, ενώ μνημειώδης είναι η κόντρα του με το Φεστιβάλ των Καννών. Το 1984 κατηγόρησε το Φεστιβάλ αλλά και τον Υπουργό Πολιτισμού, ότι εντέχνως άφησαν εκτός μια ταινία του, εξαιτίας των ακροδεξιών του πεποιθήσεων. Δεν ξαναπήγε στις Κάννες μετά το 1992 και όταν δεν προσκλήθηκε για τα 50 χρόνια του φεστιβάλ το 1997 είπε ότι δεν θα ξαναπατούσε ποτέ τα σκαλιά του Palais. Το 2007 όμως, έπειτα από πρόσκληση του Φεστιβάλ στους εορτασμούς για τα 60 χρόνια, άλλαξε γνώμη λέγοντας: “Είμαι ευτυχής που ανεβαίνω ξανά αυτά τα θρυλικά σκαλιά έπειτα από μεγάλη απουσία”.

Νίκος Μουρατίδης

www.nikosonline.gr

Με την Brigitte Bardot την εποχή που τους κυνηγούσαν όλοι οι paparazzi

Με την γυναίκα του Nathalie διακοπές το 1960

Παιχνίδια με τον γιο του Anthony (1965)

Υπήρξε εξαιρετικά έξυπνος και ίδρυσε μια εταιρία εμπορίας ακριβών προϊόντων με την επωνυμία του, όπως αρώματα, δερμάτινα είδη, με αποτέλεσμα να χτίσει μια μεγάλη περιουσία.

Τζένη Καρέζη, Alain Delon και Luchino Visconti, από την επίσκεψη τους στην Αθήνα

Με την Marianne Faithfull στην ταινία «Το κορίτσι με την μοτοσυκλέτα»

Οι paparazzi δεν τον άφηναν στιγμή σε ησυχία. Τον ακολουθούσαν παντού. Αλλά κι’ αυτός τους αποζημίωνε και με το παρά πάνω!

Όπως και να ήταν, ο φακός τον λάτρευε