
Με αθόρυβη δύναμη, ουσιαστική καλλιέργεια και μια σπάνια εσωτερική ποιότητα που δύσκολα συναντά κανείς σήμερα στο χώρο της τέχνης, ο Κρίτων Ζαχαριάδης χαράζει τη δική του ξεχωριστή διαδρομή ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Πρόκειται για έναν δημιουργό που δεν αντιμετωπίζει την τέχνη ως μέσω προβολής, αλλά ως βαθιά ανθρώπινη ανάγκη επικοινωνίας σκέψης και προσφοράς! Η παρουσία του χαρακτηρίζεται από ήθος, συνέπεια και μία διακριτική αλλά έντονα ουσιαστική πνευματικότητα, που τον καθιστά ιδιαίτερα αγαπητό και σεβαστό τόσο ως καλλιτέχνη όσο και ως άνθρωπο!.. Ο Κρίτων Ζαχαριάδης είναι μία προσωπικότητα με έντονο αξιακό σύστημα, με σεβασμό προς τον άνθρωπο, την τέχνη και τη δύναμη του λόγου. Διακρίνεται για την ευγένεια, τη σεμνότητα και την ποιότητα του χαρακτήρα του, στοιχεία που δεν λειτουργούν επιφανειακά, αλλά αποτελούν οργανικό μέρος της στάσης ζωής του. Μακριά από θορύβους και εύκολες εντυπώσεις, επιλέγει να πορεύεται με αξιοπρέπεια, ειλικρίνεια και αφοσίωση στη δημιουργία, αποδεικνύοντας πως η αληθινή καλλιτεχνική αξία συνδέεται πάντοτε με την ανθρώπινη ποιότητα… Η πολυσχιδής δημιουργικότητά του εκφράζεται σε πολλαπλά επίπεδα. Ως συγγραφέας θεατρικών αλλά και πεζών έργων, αναζητά τρόπους να μετατρέψει τη φαντασία σε βιωμένη εμπειρία. Ο ίδιος υποστηρίζει πως γράφει ”για να προσφέρει απλόχερα εικόνες στη μνήμη και ταξίδια μυαλού και ψυχής” και πράγματι τα έργα του διαθέτουν τη σπάνια ικανότητα να γεννούν εικόνες, συγκίνηση και εσωτερικές διαδρομές. Παρότι, οι ιστορίες του ανήκουν συχνά στη σφαίρα του φανταστικού, εκείνος κατορθώνει να τις αποδίδει με τόση αλήθεια και συναισθηματική αυθεντικότητα, ώστε να μοιάζουν απολύτως ρεαλιστικές και ανθρώπινες. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και η βαθιά, σχεδόν φιλοσοφική τους σχέση με το βιβλίο και τη γραφή. Όταν χαρακτηρίζει το βιβλίο ως ”εξωτερικό δίσκο μυαλού”, αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται την λογοτεχνία όχι απλώς ως ψυχαγωγία, αλλά ως φορέα μνήμης, γνώσης, συναισθημάτων και ανθρώπινης συνέχειας. Η πιο πρόσφατη δουλειά του, τα ”Μοναχικά παπούτσια” αποτελεί ακόμη μία απόδειξη της ευρηματικότητας και της ευαισθησίας του. Δώδεκα διαφορετικές ιστορίες γεννιούνται από την εικόνα ενός μοναχικού παπουτσιού στον δρόμο με κοινό τόπο τη Θεσσαλονίκη, την οποία ο συγγραφέας μετατρέπει σε έναν ζωντανό χάρτη μνήμης, μοναξιάς, ονείρων και ανθρώπινων αφηγήσεων. Μέσα από αυτή την πρωτότυπη σύλληψη, ο Κρίτων Ζαχαριάδης κατορθώνει να αναδείξει τη δύναμη που μπορεί να κρύβεται ακόμη και στην πιο ασήμαντη λεπτομέρεια της καθημερινότητας… Παράλληλα, η θεατρική του διαδρομή συνεχίζει να εξελίσσεται δημιουργικά και απαιτητικά. Η επικείμενη ενασχόλησή του με έργο του Samuel Beckett την επόμενη χειμερινή σεζόν, στο οποίο θα πρωταγωνιστήσει και ο ίδιος επιβεβαιώνει τη βαθύτερη καλλιτεχνική του στόχευση: ένα θέατρο ουσίας, σκέψης και υπαρξιακής αναζήτησης. Πρόκειται για μία επιλογή που φανερώνει πνευματικό βάθος, τόλμη και αληθινή αφοσίωση στην τέχνη του θεάτρου. Ο Κρίτων Ζαχαριάδης εκπροσωπεί τελικά τον δημιουργό εκείνον που εξακολουθεί να πιστεύει στις αξίες, στην ουσία και στην ανθρώπινη διάσταση της τέχνης. Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό και πολύτιμο στοιχείο της προσωπικότητάς του…

Screenshot-Τι ήταν εκείνο που σε έκανε να θέλεις να ασχοληθείς με τη συγγραφή βιβλίων;
Ξεκίνησα τη συγγραφική μου πορεία αποκλειστικά από την ανάγκη μου να γράφω θέατρο και να μην έχω υψηλό κόστος παραγωγής με τα δικαιώματα. Γνώριζα τι μου αρέσει, παράλληλα σκεπτόμενος πρώτα τον θεατή, τι θα ήθελε να δει, τι θα του κρατήσει το ενδιαφέρον και δεν θα τον κουράσει και έπειτα τον αναγνώστη. Έμαθα να σκέφτομαι θεατρικά από τα είκοσι δύο μου έτη, από όταν τελείωσα τη σχολή. Οπότε, αυτό υπήρχε μέσα μου. Τώρα, μετά από αρκετά χρόνια, μπορώ να πω ότι γράφω και για να προσφέρω απλόχερα εικόνες, συναισθήματα και ταξίδια μυαλού και ψυχής.
-Από πού εμπνέεσαι και αντλείς ιδέες για τη συγγραφή των έργων σου;
Όταν γράφω ένα βιβλίο πάντα έχω γνώμονα τι θα άρεσε σε εμένα να αγοράσω αν έμπαινα σε ένα βιβλιοπωλείο. Από εκεί ξεκινούν όλα. Αν αρέσει σε εσένα τότε θα αρέσει και στους υπόλοιπους. Έπειτα, κάθε φορά μέσα από την όποια τέχνη μου θέλω να απαντώ σε ερωτήματα και να προκαλώ ερωτήματα. Αν το πετυχαίνω αυτό τότε νιώθω μια κάποια ικανοποίηση. Προσπαθώ πάντα οι ιστορίες μου, ενώ ανήκουν στη σφαίρα του φανταστικού, παράλληλα να μοιάζουν όσο αληθινές γίνεται. Σαν να διαβάζω γράμμα ή μήνυμα από έναν φίλο, συγγενή ή από τη σχέση μου. Οι ήρωες να είναι αληθινοί, με ρωγμές, πάθη, ευκολίες, δυσκολίες, ατυχίες, προβλήματα, ανάγκες και μικρές ή μεγάλες αμαρτίες.
-Έχεις αγαπημένους συγγραφείς Έλληνες ή ξένους; Έχεις επηρεαστεί από αυτούς;
Εκτιμώ πολλούς, κυρίως Έλληνες, από Ροδοκανάκη, Κονδυλάκη, Κατίνα Παπά, Παπαδιαμάντη μέχρι Χρόνη Μίσσιο, Πένο Δημάκη, Στέφανο Αλεξιάδη, Κωνσταντίνο Μούσουλη και Άρη Δεληγιαννίδη. Ο καθένας είναι τόσο διαφορετικός συγγραφέας, τόσο στη θεματολογία όσο και στον τρόπο γραφής. Ωστόσο, το μυαλό έχει τόσα ερεθίσματα και εικόνες που σίγουρα και οι παραπάνω κάπου θα με έχουν επηρεάσει…

-Ένα βιβλίο είναι πιο πολύ μέσο ψυχαγωγίας ή πνευματική τροφή;
Και τα δύο. Ανάλογα τι ανάγκες έχεις και για ποιο λόγο εκείνο το διάστημα που διαβάζεις ωθήθηκες να το κάνεις. Σίγουρα καλύπτεις κάποιες ανάγκες. Ένα πραγματικό βιβλίο και όχι audio book για μένα πέρα από συνοδοιπόρος αποτελεί και έναν εξωτερικό δίσκο μυαλού, μιας και καταφέρνει να σε φορτίζει με συναισθήματα και εικόνες.
-Η οικονομική δυσπραγία επηρέασε τις πωλήσεις;
Ο καλλιεργημένος άνθρωπος που θέλει να διαβάζει ή θέλει να προτείνει στα παιδιά του, στους μαθητές του και στους φοιτητές του να το κάνουν θα εξακολουθεί να το κάνει με οποιοδήποτε κόστος. Δεν νομίζω τόσο η οικονομική κρίση πως επηρέασε τις πωλήσεις όσο η εξέλιξη της τεχνολογίας και η νέα εποχή που θεωρεί την τεμπελιά και τη βαρεμάρα στοχασμό, ιδιαιτερότητα και εξυπνάδα…

-Πόσα βιβλία έχεις γράψει; Ξεχωρίζεις κάποιο από αυτά;
Επαγγέλλομαι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Η ανάγκη μου να βιοπορίζομαι και να δημιουργώ με οδήγησε στο να καταπιάνομαι και με άλλα όπως τη συγγραφή. Τώρα που απαντώ στην ερώτηση συνειδητοποιώ πως άρχισα να γράφω μετά το θάνατο του πατέρα μου, εδώ και οκτώ χρόνια. Έγραψα συνολικά τρία βιβλία.
- Πρώτο βιβλίο το θεατρικό Η Δωδέκατη Νύχτα συν κάποιες ακόμη από εκδόσεις Νίκας
- Δεύτερο βιβλίο το θεατρικό Πελότα από εκδόσεις Νίκας, το οποίο βραβεύτηκε και με βραβείο πρωτότυπου θεατρικού κειμένου στα Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης
- Τρίτο βιβλίο συλλογή διηγημάτων Μοναχικά Παπούτσια από εκδόσεις Νίκας
Τα αγαπώ όλα εξίσου μιας και ζω με τους ήρωες μου αρκετούς μήνες για όσο γράφω και έπειτα τους φέρω και πάνω στη σκηνή για χρόνια.

-Μίλησε μου για την τελευταία σου δουλειά με τίτλο ‘’Μοναχικά Παπούτσια’’.
Ο εκδοτικός μου οίκος μου πρότεινε να γράψω διηγήματα και μετά από σκέψη δέχτηκα, δίχως, όμως, να έχω βρει θέμα. Μια μέρα, θέλοντας να δείξω σε έναν φίλο μια φωτογραφία από το κινητό μου, συνειδητοποιώ πως προσπέρασα αρκετές ίδιες φωτογραφίες από μια συλλογή μου. Αυτή ήταν η συλλογή μου που φωτογραφίζω από τα είκοσι δύο μου, Μοναχικά Παπούτσια. Μου έκανε απίστευτη εντύπωση γιατί να τα βρίσκω πεταμένα, μόνα τους. Έλεγα τότε ένα τεράστιο γιατί. Γιατί μόνο του; Πώς είναι δυνατόν να πετάς μόνο το ένα παπούτσι; Μόνο το ένα χάλασε ή δεν σου κάνει; Το άλλο τι το κρατάς; Και άλλες τέτοιες σκέψεις.
Οπότε συγκεντρώνοντάς τες συνειδητοποίησα πως έφτανα κάπου στις διακόσιες και κάτι, τις οποίες ήθελα κάποια στιγμή να επιλέξω και να κάνω έκθεση φωτογραφίας. Αλλά με πρόλαβε η σκέψη των διηγημάτων και ορίστε το βιβλίο.
Δώδεκα διαφορετικές ιστορίες για το πώς μπορεί να βρέθηκαν αυτά τα παπούτσια μόνα τους στο δρόμο. Κοινός τόπος το ερέθισμα του μεμονωμένου παπουτσιού και η Θεσσαλονίκη μου. Έχω τοποθετήσει το κάθε παπούτσι σε μια διαφορετική περιοχή, πχ Τούμπα, Θέρμη, Καλαμαριά, Φάληρο, Ωραιόκαστρο, Επανομή κ.λ.π, οπότε με κάθε ιστορία εξερευνούμε και μια περιοχή της πόλης της Θεσσαλονίκης. Μια ευκαιρία να μάθουμε καλύτερα την πόλη αυτή, είτε κανείς ζει εδώ είτε αλλού.
Οι ιστορίες είναι όλες σύγχρονες, ανήκουν στο τώρα και οι ήρωες είναι οι φίλοι μας, οι σχέσεις μας, οι πρώην μας, οι συγγενείς μας, οι γείτονες της διπλανής πόρτας, με κρυφά ή φανερά πάθη, με μυστικά, ανησυχίες, εξωστρέφεια ή εσωστρέφεια.

-Τι καινούριο ετοιμάζεις;
Έχω αρκετά ανέκδοτα θεατρικά αλλά εξακολουθώ και γράφω και πεζά και θεατρικά. Δεν ξέρω ποιο θα είναι το επόμενο που θα εκδοθεί ούτε γνωρίζω τις θεματολογίες ακόμη ή τους ήρωες των νέων έργων. Θεατρικά γνωρίζω ότι ετοιμάζω για τη νέα σεζόν ένα έργο του Μπέκετ όπου μετά από χρόνια είπα να παίξω!











































Σχόλια για αυτό το άρθρο