“Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται την κοινωνία, αλλά η κοινωνία τον άνθρωπο”

Θα μπορούσατε να ζήσετε χωρίς κινητό, ψυγείο, τηλεόραση, φόρους, πλαζ και συναναστροφές; Υπάρχει ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων που ξέφυγαν απ’ όλα αυτά. Άνθρωποι που φοβούνται τους συνανθρώπους τους (ίσως δικαιολογημένα, ίσως όχι), άνθρωποι κουρασμένοι από τους εντατικούς ρυθμούς της σύγχρονης ζωής, ξέφυγαν από την τροχιά της κοινωνίας και ζουν στις παρυφές του πολιτισμού.

ΣχετικάΆρθρα

Αυτούς κατέγραψε στο βιβλίο του με τίτλο Εscape (Aπόδραση) ο σπουδαίος Ρώσος εικαστικός Ντανίλα Τκατσένκο το 2014 και τιμήθηκε με το βραβείο World Press Photo γι’ αυτό. Για να βρει τους πρωταγωνιστές του ο Τκατσένκο ταξίδεψε στις ερημιές της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Οι φωτογραφίες ρίχνουν μια “κλεφτή” ματιά στη ζωή ανθρώπων ολομόναχων που επιβιώνουν στηριζόμενοι αποκλειστικά στις δικές τους δυνάμεις. Για τους υπόλοιπους που ζούμε μέσα στην κοινωνία, διαμορφώνουμε σχέσεις με άλλους ανθρώπους και σχηματίζουμε κοινότητες και κοινωνίες, η παραχώρηση ενός βαθμού ελευθερίας και η υπακοή στους νόμους είναι το αναγκαίο ώστε να αισθανόμαστε περισσότερο ασφαλείς.

Ο καλλιτέχνης σκέφτεται ” Με ενδιαφέρει το θέμα της εσωτερικής ελευθερίας στη σύγχρονη κοινωνία: πόσο βιώσιμη είναι αυτή η ελευθερία όταν περιβάλλεσαι από ένα κοινωνικό πλαίσιο. Σχολείο, δουλειά, οικογένεια, μόλις μπεις σ’ αυτόν τον κύκλο, γίνεσαι κρατούμενος της ίδιας της θέσης σου και πρέπει να δρας όπως αναμένεται από εσένα”. Αν και είναι συναρπαστικό να γινόμαστε μάρτυρες μιας ζωής στα όρια της κοινωνίας, δεν είναι εύκολη υπόθεση να προστατεύεις τον εαυτό σου εκεί έξω, να βρίσκεις τροφή και καταφύγιο από τα στοιχεία. Ακόμη περισσότερο για ανθρώπους που εξαρτούν πλέον τη ζωή τους από πράγματα, αγαθά και συναισθήματα που η πηγή τους ελέγχεται από άλλους. Ωστόσο, οι ήρωες του Τκατσένκο το κάνουν αυτό και μάλιστα από επιλογή, όντας χαρούμενοι για το δρόμο που διάλεξαν.

Στο βιβλίο του εικαστικού με τον τίτλο “Escape”, υπάρχει αυτό το απόσπασμα από τον Αντρέι Ταρκόφσκι στην εισαγωγή: Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται την κοινωνία, αλλά η κοινωνία τον άνθρωπο. Η κοινωνία είναι ένα επιβεβλημένο μέτρο προστασίας και επιβίωσης. Αντίθετα με τα αγελαία ζώα, ο άνθρωπος πρέπει να ζήσει μόνος του – στη φύση ανάμεσα στα ζώα, τα φυτά και σε επαφή μαζί τους“.

Man does not need society at all, it’s the society that needs man. Society is a forced measure of protection and survival. Unlike a gregarious animal, man must live alone- in nature among animals, plants and in contact with them.

Φωτογραφίες του βιβλίου