
Ο Γεώργιος Σουρής (2 Φεβρουαρίου 1853 – 26 Αυγούστου 1919) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους σατιρικούςποιητές της νεότερης Ελλάδας, έχοντας χαρακτηριστεί ως «σύγχρονος Αριστοφάνης». Είχε πλούσια πνευματικά προσόντα και πλούτο γνώσεων με συνέπεια να καταστεί εξαίρετος δημοσιογράφος της έμμετρης σάτιρας των γεγονότων της εποχής. Το έργο του χαρακτηριζόταν από την ποιητική του γονιμότητα και την πληθώρα των στίχων του. Έγραφε πάντα καλοπροαίρετα σχολιάζοντας το λαό, τους άρχοντες, τους Βασιλείς, χωρίς ωστόσο να βρίζει. Συχνά αυτοσαρκαζόταν και έξοχο δείγμα αυτοσαρκασμού είναι το ποίημα «Η Ζωγραφιά μου» (“Mπόι δυο πήχες, κόψη κακή, γένια με τρίχες εδώ κι εκεί. Kούτελο θείο, λίγο πλατύ, τρανό σημείο του ποιητή. Δυο μάτια μαύρα χωρίς κακία γεμάτα λαύρα μα και βλακεία…”), προτάθηκε μάλιστα 5 χρονιές για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στο ποίημά του με τον παραπάνω τίτλο περιγράφει με τρόπο τόσο επίκαιρο την κακοδαιμονία της χώρας μας που είναι λες και δεν έχουν περάσει..113 χρόνια, πράγμα εξαιρετικά καταθλιπτικό αλλά και ενδεικτικό των προτερημάτων της “φυλής”.













































Σχόλια για αυτό το άρθρο