ΤΩΡΑ |
Η Αργυρώ Καπαρού αποτελεί μία από τις πλέον ουσιαστικές και καλλιεργημένες παρουσίες του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού- μια καλλιτέχνιδα που υπηρετεί την τέχνη με γνώση, αφοσίωση και βαθιά συνείδηση του λειτουργήματος της. Πτυχιούχος του Εθνικού Ωδείου Αθηνών, με σπουδές στο εξωτερικό, καθηγήτρια φωνητικής και ορθοφωνίας, διαθέτει εκείνο το σπάνιο συνδυασμό παιδείας και έμφυτου χαρίσματος που μετατρέπει κάθε εμφάνισή της σε εμπειρία υψηλής αισθητικής. Η πολύπλευρη καλλιτεχνική της συγκρότηση, η αδιάκοπη εργατικότητα και η συνέπεια με την οποία πορεύεται όλα αυτά τα χρόνια την έχουν καταστήσει πρόσωπο ιδιαίτερης εκτίμησης και σεβασμού στο χώρο του πολιτισμού. Ως ερμηνεύτρια και performer, η Αργυρώ Καπαρού δεν ακολουθεί τις εύκολες και εφήμερες διαδρομές της εποχής. Επιλέγει σταθερά το δρόμο της ουσίας, υπηρετώντας τραγούδια με περιεχόμενο, έργα που έχουν διάρκεια και αντοχή στο χρόνο, τραγούδια που δεν είναι ”μιας χρήσεως”, αλλά αφήνουν αποτύπωμα στην ψυχή του ακροατή. Η φωνή της, εκφραστική και πολυδύναμη, συνδυάζει τεχνική αρτιότητα με αλήθεια συναισθήματος, ενώ η σκηνική της παρουσία χαρακτηρίζεται από μέτρο και εσωτερική δύναμη. Διαθέτει ακόμη την πολύτιμη ικανότητα να μεταμορφώνει κάθε στίχο σε βίωμα και κάθε μελωδία σε ζωντανή αφήγηση, στοιχείο που ανήκει μόνο στους γνήσιους καλλιτέχνες με προσωπικό αποτύπωμα. Ιδιαίτερης σημασίας υπήρξε η πολυετής συνεργασία της με τον Σταμάτη Κραουνάκη και την ομάδα Σπείρα Σπείρα, μια συνάντηση που ανέδειξε πολύπλευρα το ταλέντο της και την καθιέρωσε ως προσωπικότητα με ξεχωριστό εκτόπισμα στο χώρο. Για πέντε συναπτά έτη υπήρξε ουσιώδες μέλος μιας δημιουργικής κυψέλης υψηλών απαιτήσεων, αποδεικνύοντας την ευελιξία, την πειθαρχία και τη θεατρικότητά της. Μέσα από αυτή τη διαδρομή επιβεβαίωσε ότι διαθέτει όχι μόνο φωνητικά προσόντα, αλλά και σπάνια σκηνική ευφυΐα, ένστικτο και ικανότητα ουσιαστικής συνδημιουργίας. Η παρούσα περίοδος την βρίσκει δικαίως σε πλήρη καλλιτεχνικό οργασμό. Οι επικείμενες συναυλίες της, στις 13 και 14 Μαΐου με την Λίνα Νικολακοπούλου στη γερμανική εκκλησία, με την οποία διατηρεί γόνιμη και στενή συνεργασία τα τελευταία χρόνια, επιβεβαιώνουν τη θέση της ανάμεσα στους εκλεκτούς ερμηνευτές που εμπιστεύονται οι σημαντικότεροι δημιουργοί του τόπου. Παράλληλα, η συμμετοχή της στην ”Λυσιστράτη” στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών στο Ηρώδειο, όπου θα ενσαρκώσει την Λαμπιτώ σε σκηνοθεσία-και όχι μόνο- του σπουδαίου δημιουργού Σταμάτη Κραουνάκη- με τον οποίον θα κάνει και συναυλίες- μαρτυρεί τη σκηνική της ακτινοβολία και την ικανότητα της να κινείται με την ίδια επιτυχία ανάμεσα στο τραγούδι και το θέατρο. Η παρουσία της σε τόσο υψηλού κύρους παραγωγές αποδεικνύει πως πρόκειται για καλλιτέχνιδα που τιμά κάθε έργο στο οποίο συμμετέχει και προσδίδει ποιότητα με την ίδια της την υπόσταση. Πέρα, όμως, από τις διακρίσεις και τις συνεργασίες, εκείνο που καθιστά την Αργυρώ Καπαρού τόσο αξιόλογη είναι η βαθιά της αντίληψη πως το τραγούδι είναι πράξη χαράς, συγκίνησης, συνύπαρξης και συνήχησης. Με αυτή την φιλοσοφία πορεύεται, υπηρετώντας την τέχνη όχι ως μέσο προβολής, αλλά ως λειτούργημα επικοινωνίας και ανθρωπιάς… Και αυτό ακριβώς είναι που την καθιστά ξεχωριστή: μια καλλιτέχνιδα με ποιότητα, ήθος και αληθινό λόγο ύπαρξης επάνω στη σκηνή, μία προσωπικότητα που εμπνέει εμπιστοσύνη, συγκίνηση και βαθύ σεβασμό σε όσους την παρακολουθούν
– Νιώθεις δικαιωμένη με το διαφορετικό δρόμο που επέλεξες να βαδίσεις;
Δεν τραγουδώ για να δικαιωθώ , τραγουδώ γιατί αυτό μου δίνει χαρά, οδό έκφρασης , ισορροπία,πληρότητα. Τραγουδώ ωστόσο και για τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την ειρήνη, την ισότητα και τη συμπερίληψη .
Αν ο δρόμος μου είναι, πότε πιο κοντά στην παραδοσιακή και λαϊκή ποίηση ή στον πιο σύγχρονο ποιητικό λόγο , είτε άλλοτε σε πιο δύσκολα ακούσματα, ίσως είναι γιατί αυτά αγαπώ και στο ελληνικό και στο διεθνές ρεπερτόριο.
– Αν ξεκινούσες σήμερα να τραγουδάς θα ακολουθούσες πάλι τον ίδιο δρόμο;
Δεν μπορώ να ξέρω , πιστεύω, όμως, πάλι θα αναζητούσα την ποίηση και τη μελωδία .
– Τι είναι το τραγούδι για εσένα;
Ο δρόμος της χαράς,της συγκίνησης, της συνύπαρξης, της συνήχησης , της συνάντησης με τους μουσικούς , τους ποιητές, τους ανθρώπους , τους ήχους των άλλων , τις φωνές τους , η συνάντηση με ένα δώρο του Θεού… τη φωνή των ανθρώπων.
– Ξεκινά μια περίοδος με υπέροχες επαγγελματικές συνεργασίες. Πώς αισθάνεσαι γι’ αυτό;
Χαρά και ευθύνη και ευγνωμοσύνη που τόσο υπέροχοι δημιουργοί , με καλούν και με εμπιστεύονται . Ευχαριστώ εκείνους και τον Θεό!
– Συμμετείχες στην ”Τετραλογία” του άξιου μουσικοσυνθέτη Δημήτρη Μαραμή, που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Ο Δημήτρης Μαραμής είναι ένας σύγχρονος μελωδός με μεγάλη αγάπη στον ελληνικό ποιητικό λόγο και τα τελευταία χρόνια μελοποίησε με μοναδικό τρόπο, παραδοσιακά ποιητικά περιεχόμενα και κείμενα. Εγώ είχα το ρόλο της μάνας στο “Τραγούδι του Νεκρού Αδερφού” που είναι μέρος της παράστασης “Οι Στοχειωμένοι” που είχε ανέβει σε σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου το 2019 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Στο Μέγαρο Μουσικής, ο κόσμος τίμησε την “Τετραλογία” του Δημήτρη Μαραμή και γέμισαν δύο χιλιάδες άνθρωποι την αίθουσα Χρήστου Λαμπράκη . Μοιραστήκαμε πολλοί ερμηνευτές , χορωδοί και μουσικοί αυτή τη μεγάλη χαρά.
– Εν συνεχεία τη Μεγάλη Τρίτη με την συνάδελφό σου Ερωφίλη ερμηνεύσατε το ”Ω, γλυκύ μου έαρ” στο ”Gustav’.
Με την Ερωφίλη τραγουδάμε πολλά χρόνια παρέα , αγαπάμε η μία τη φωνή της άλλης και μας αρέσουν τα ντουέτα μας και η συνήχηση των φωνών μας. Αυτό το πρόγραμμα του ποιητικού λόγου, το τραγουδάμε κάθε Μεγάλη Τρίτη, σε διαφορετικές μουσικές σκηνές κάθε φορά. Το ” Gustav ” είναι ένας όμορφος χώρος στο κέντρο της Αθήνας με πολύ ωραίο ήχο. Το κοινό μας άκουσε με ιδιαίτερη ευλάβεια και τραγούδησε μαζί μας με τρυφερότητα . Ήταν ιδιαίτερη η συγκίνηση όλων μας.
– Θα δώσεις δύο συναυλίες με την Λίνα Νικολακοπούλου στη Γερμανική Εκκλησία.
Αυτή τη μοναδική εμπειρία που ζήσαμε πριν δύο χρόνια στους ναούς των Βρυξελλών,της Χάγης και του Λουξεμβούργου, παρέα με τις εξαιρετικές χορωδίες, την Ελληνική Χορωδία των Βρυξελλών και την Ελληνική Χορωδία του Λουξεμβούργου θελήσαμε να την φέρουμε στην Αθήνα με πρωτοβουλία του παραγωγού μας Χρήστου Παναγιωτακόπουλου της Βελγικής #Premieract , σε συμφωνία με την Λίνα Νικολακοπούλου που αμέσως είπε το ‘’ναι’’ και σε συνεργασία με την εταιρεία #Blue.
Ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει αγαπημένα τραγούδια της Λίνας Νικολακοπούλου , ποιήματα και κείμενα της, που μεταφράστηκαν στη γαλλική γλώσσα, από την συνθέτρια – ερμηνεύτρια Τέτη Κασιώνη και επιλέχθηκαν βάσει των μελωδικών γραμμών και της ιδιαίτερης μικρής ορχήστρας. Η Αφήγηση αυτή συμβαίνει σε μία αρμονική διαδοχή γαλλικής και ελληνικής γλώσσας, που κάνει έκδηλη την ευγένεια και την πλαστικότητα αυτών των γλωσσών, όπως μας λέει η ίδια η δημιουργός που θα είναι παρούσα και στις δύο συναυλίες μας στις 13 και 14/5. Η συνύπαρξη μας στους ναούς, με την ερμηνεύτρια Τέτη Κασσιώνη, τους ηθοποιούς μας Άννα ‘Ψαρρά, και Ηλία Κοντέα στα κείμενα, με την Λίνα Νικολακοπούλου και τους εξαίρετους μουσικούς μας ,Θύμιο Παπαδόπουλο, Γιώργο Αθανασίου και Σταύρο Παργινό ,είναι μια μοναδική συγκινητική εμπειρία, τόσο για εμάς όσο και για το κοινό. Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/germaniki-ekklisia-tis-eksoxis-ta-proina
– Τον Ιούνιο, θα συνεργαστείς με τον Σταμάτη Κραουνάκη, δίνοντας συναυλίες.
Στις 12 και 13 Ιουνίου στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών ,στο Ηρώδειο θα ανέβει η ‘’Λυσιστράτη’’ του Αριστοφάνη σε λιμπρέτο (διασκευή ), μουσική και σκηνοθεσία του Σταμάτη Κραουνάκη ,
με έναν πολύ δυνατό θίασο ,την αγαπημένη μου Λένα Ουζουνίδου ως Λυσιστράτη, την μοναδική Δήμητρα Γαλάνη ως Παλλάδα Αθηνά , τον βαρύτονο Χριστόφορο Σταμπόγλη στο ρόλο του Πρόβουλου, τον Χρήστο Γεροντίδη – Κινησία και την Στέλλα Κρούσκα – Μυρίνη, την Πένυ Ξενάκη – Κορυφαία, ενώ εγώ έχω το ρόλο της Σπαρτιάτισσας Λαμπιτώ. Όλοι τραγουδάμε εν δράσει στη σκηνή πάνω από μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά, μαζί με την καταπληκτική ορχήστρα μας. Είναι ομαδικό το αγώνισμα μας , όπως ήταν και στην αρχαιότητα άλλωστε . Εδώ θα βρείτε όλες τις λεπτομέρειες https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/lysistrati-mia-ksekardistiki-opera/?fbclid=
– Ο Κραουνάκης πώς σας καθοδήγησε μουσικά και σκηνικά στη διάρκεια των προβών; Υπάρχει κάποια στιγμή που σας έχει μείνει έντονα;
Η προετοιμασία μιας παράστασης με τον Σταμάτη Κραουνάκη ως δημιουργό ,στην προκειμένη περίπτωση και της μουσικής και της διασκευής του λιμπρέτου και της σκηνοθεσίας είναι ένα ανοιχτό σχολειό!
Όλα γίνονται την ίδια στιγμή , εκεί, παρουσία όλων, φέρνει τις υπέροχες μουσικές του , τις ξαναπειράζει , ακούει πως δένουν οι φωνές που μας δίνει , μας ζητάει να προτείνουμε το δικό μας τρόπο , να εμβαθύνουμε στους ρόλους μας , εξηγεί τις σκέψεις του , γιατί ο Σταμάτης, όταν θέλει να ανεβάσει μια παράσταση ,την έχει δει ήδη μπροστά του από καιρό και κάθε μέρα, στολίζει και κάτι ακόμα . Έντονες στιγμές και δυνατές είναι σίγουρα τα γέλια και τα κλάματα από συγκίνηση και η ομοψυχία ενός άξιου θιάσου.
-Τι σημαίνει για εσένα η εμφάνιση στο Ηρώδειο και πώς επηρεάζει αυτό την ενέργεια και τη σύνδεσή σας με το κοινό;
Το Ηρώδειο είναι ένας χώρος ιερός , ιαματικός , αγαπιέται με την πρώτη ματιά, με ή και χωρίς τα θεάματα , σαν μνημείο. Μπορεί να χωρά 2.000 θεατές αλλά ταυτόχρονα, το σχήμα του, σου δημιουργεί θαλπωρή και υπέροχο ηχητικό περιβάλλον. Έχω την τύχη να είναι η τρίτη φορά που θα τραγουδήσω στο Ηρώδειο, οι προηγούμενες παραστάσεις ήταν: Αυτά που κάψανε το σανίδι 2008 Σταμάτη Κραουνάκη – Λίνας Νικολακοπούλου, Avanti Dario Fo 2015 Σταμάτη Κραουνάκη – Λίνας Νικολακοπούλου, Λυσιστράτη Σταμάτης Κραουνάκης 2026. Κάθε φορά είναι κάτι διαφορετικό,πάντα όμορφο και ο χώρος προσφέρεται για να ζυγίσεις και να απολαύσεις τη σχέση σου με το κοινό . Ευγνωμονώ κάθε φορά τον Θεό και τους δημιουργούς!
-Θεωρείς ότι ο πόλεμος θα επηρεάσει τα καλλιτεχνικά δρώμενα;
Πάντα ο κόσμος έχει την αγωνία του , όταν αναστατώνεται, από τον πόλεμο που επιφέρει οικονομική ανισορροπία, απώλειες σε πολλά επίπεδα, η ανθρωπότητα πληγώνεται… Αυτό είναι που μας οδηγεί όλους εξ ανάγκης να συναντηθούμε ,να βγούμε , να ξεχαστούμε ,σε μια συναυλία ,στο θέατρο,στο καφέ ,στο μπαράκι ,να μοιραστούμε την αγωνία μας , να αισθανθούμε ότι δεν είμαστε μόνοι. Το θέμα της ‘’Λυσιστράτης’’
είναι τόσο επίκαιρο, για την Ειρήνη τραγουδάμε ακόμα και πάντα θα τραγουδάμε για αυτήν.
Σχόλια για αυτό το άρθρο